Bananen Eiland

Van Willisha kreeg ik te horen dat ze al verhuisd zijn van de kelder naar boven en van boven naar de kelder. Het verbaaste me toen ik dat hoorde … want ik zou eigenlijk een groot aantal netwerk lijnen aanpassen. Blijkbaar hebben ze dat al gedaan (?) Netwerkbeheerders zullen begrijpen als ik zeg dat ik het gevoel heb dat ik midden in een horror/thriller film bevind. Je opent langzaam de deur en dan …

Nou ja, morgen ga ik de deur openmaken. Ben uitermate benieuwd wat voor vindingrijkheid ik zal tegenkomen. Een gebruiker die de netwerkkabels heeft omgewisseld (Aw! The horror! The horror!!)

Met een beetje geluk hoef ik dan niet de hele dag op kantoor te zijn en is klus snel geklaard. Kan ik me dan verheugen op een Espetada avond met vrienden.

Vorige week vrijdag hebben we het al gehoord, maar ik ga nu pas voorzichtig geloven dat het doorgaat… Komend weekend verhuizen we (de 6 medewerkers van de incoming-afdeling) naar de begane grond! En dat betekent……. (aanzwellend tromgeroffel op de achtergrond!)…… DAGLICHT!!!!! Momenteel werken we in de kelder, zonder enig daglicht. We hebben uitstekend kunstlicht, en normaal gesproken ben ik zó bezig dat ik niet eens in de gaten heb dat we het niet hebben, maar als ik dan naar boven ga om koffie te drinken of een printje bij de kleurenprinter op te halen merk ik dat het altijd weer een verrassing is wat voor weer het is!

Gevolg van onze verhuizing naar boven is dat er 5 mensen (de reps, oftewel hostessen) naar beneden gaan. Aangezien zij hooguit een paar uur per dag op kantoor (in kantoor?) aanwezig zijn, is het niet meer dan fair dat zij beneden werken. Het was de bedoeling om zaterdagochtend alle spullen om te ruilen, want de reps hebben ongelofelijk veel dingen! Briefpapier en enveloppen van alle touroperators waar we mee werken (want de welkomstbrief moet toch echt op het bijpassende papier geprint worden), plattegronden, folders van alle tuinen en boten, autoverhuurbedrijven, noem maar op! Het papierloze kantoor is in deze tak van werken nog lang niet bereikt… Onze spullen bestaan met name uit de laptops, voor iedereen een map met persoonlijk naslagwerk, en wat kantoorspullen. Nu ziet het er naar uit dat we morgenmiddag, uiteraard wel ná het gwone werk, al aan de slag kunnen. Dat houdt een vrije zaterdag in, niet gek!

Voor Don gaat het dan zaterdag pas echt beginnen. Netwerktechnisch verandert er veel, alle aansluitingen moeten maandag weer operationeel zijn want onze klanten mogen er niets van merken dat wij van verdieping veranderd zijn. Dus voor hem betekent het zeker zaterdag, en misschien zelfs zondag werken. Nou ja, ook dat zal sneller gaan als hij alleen aan de slag kan gaan, zonder 8 gillende vrouwen en 2 mannen om hem heen te darren met armen vol spullen.

Hebben we vast wel tijd om zaterdagavond lekker te bbq’en bij Phil en Shirley, aan de rand van het zwembad!

Oftewel van alles wat. De afgelopen week hebben we veel leuke dingen gedaan, waar we nog niets over verteld hebben…

Zondag 19.08 was het feest in Estreito do Câmara de Lobos. Rond half 4 was men net begonnen met het leggen van het bloementapijt rond de kerk in Estreito. Iedere deelgemeente maakt zijn eigen stukje, en uiteraard zijn er prijzen te winnen! Madeira mag een bloemeneiland zijn, om ze te kopen is razend duur dus we vermoeden dat hier en daar de tuinen er aardig kaler uit zien dat voor het weekend het geval was. De bloemen werden goed nat gehouden, anders zouden ze in de hitte snel verdrogen. Een kleine impressie (wordt groter als je op de foto klikt):

We hebben de processie niet afgewacht, maar zijn lekker espetada gaan eten…

Maandag (chili bij ons), dinsdag (gevarieerd in Prazeres), woensdag (bami bij M&M) hebben we met onze Engelse vrienden gegeten. Donderdag en vrijdag gewoon samen thuis, maar zaterdag espetada bij Phill en Shirley (P&S). Heerlijk vlees, tijdens hun vakantie hebben ze een goede slager gevonden!

Zondag zijn Don en ik met P&S op een sunset-trip geweest. Hoewel het de hele dag bewolkt was (Funchal zat dik in de wolken) werd het op zee steeds helderder. En we hebben ongelofelijk geluk gehad: er was weliswaar een wolkenband aanwezig, maar nét boven de horizon was het wolkenvrij! Dus we hebben de zon echt in de zee zien zakken (oftewel de sjon in de sjee sjien sjakken), uitzonderlijk!

Snoopy heeft een paar dagen huisarrest, of beter gezegd terrasarrest. De laatste weken is hij flink afgevallen (wat op zich geen kwaad kan) maar zijn neusje werd ook steeds droger. En bij katten is dat – net als bij honden – geen goed teken.
Nu hoorden we van onze buurvrouw dat zij er eindelijk achter was dat Snoopy alleen van rauw vlees houdt… Vissengraten vindt ie niet interessant, gekookt vlees trekt ie zijn neus voor op, maar rauw vlees dat gaat er wel in.
Nu weten wij best dat een kat in de natuur ook alleen maar rauw vlees eet, maar Snoopy is al bijna 15 jaar gewend aan brokjes en blikjes… Dus zijn inwendige huishouding is ietwat aangepast… toch?
Daarom even terrasarrest… We hebben de buurvrouw uiteraard geïnformeerd hierover, en geschrokken vroeg ze of hij soms ziek werd van haar voedsel (Don had het verhaal een beetje aangedikt, om indruk te maken)….
Komende week mag hij dus wel op het terras, maar we hebben de trap naar de afscheidingsmuur weggehaald. De bananen redden zich maar een weekje zonder inspectie….

Willisha en ik zijn nu gaan samenwonen … op ons nieuwe stekkie op het web (ons webstek … hhmmm een leuke naam voor een nieuwe site …. webstek.nl).

We dachten aan een toepasselijke naam voor ons site/blog … alleen deze keer niet een naam met Madeira erin … maar dat wel aangeeft dat het om het eiland gaat. Wat is nog typerend voor Madeira? Groen …. Laurisilva … levadas …. Bergen … Oceaan … Espada … Espetada … Tunnels … bananen ….

Hee … bananen? Bananen eiland! Ja, en zo heb ik de naam bananeneiland.com vastgelegd … trouwens een .com domeinnaam is goedkoper dan een .nl of .eu. (by the way … net gezien dat webstek.nl te koop is)

Ja, maar de Bananen eilanden bestaan echt … namelijk de Banana Islands gelokaliseerd voor de kust van Sierra Leone (West Afrika). Klopt … maar Bananen Eiland is een metafoor voor ons levens locatie … dat toevallig een eiland is en veel bananen plantages (nog) heeft.

En dus … Bemvindo a Bananen Eiland.com … en wordt vervolgd.

Arco da Calheta is geen groot dorp (eerlijk is eerlijk, “stad” is een té groot woord)! Toch hebben Don en ik aardig wat tijd besteed aan het vinden van een bepaald huis, zonder succes overigens… We wisten hoe het uitzicht was, we wisten hoe de buitenkant er uitzag, we wisten de naam van het huis zelf, maar ….. we wisten niet hoe de straat heette. En dat terwijl Engelse vrienden van ons dit huis voor de komende twee weken gehuurd hebben, dus we waren wel benieuwd waar ze zouden komen te zitten.

Gistermiddag zijn ze aangekomen, en ze moesten de sleutels ophalen bij het “real estate agency”. De eigenaar hiervan reed met hun mee naar het huis, dat er gelukkig net zo goed uitzag als op de foto’s. Nadat ze terugkwamen van boodschappen doen in Calheta hebben ze er ruim een half uur over gedaan om het huis terug te vinden, waar wij (Marcel, Marijke, Don en ik) eigenlijk wel een beetje om moesten lachen. Zeg nou zelf, hoe groot is Arco nou eigenlijk??? Maar vandaag hebben ze ons getoond waar het huis ligt, en nu snappen we volkomen dat ze een half uur nodig gehad hebben.

De routebeschrijving zou ongeveer zo kunnen luiden: Ga op de rotonde rechts af. Neem de 2e afslag links en de 1e rechts, rij voorbij het postkantoor, de bombeiros en het telefoonhuis, en ga de steile weg rechtsaf omhoog (dit kun je niet in één keer doen, dus rij even rechtdoor, keer om en ga dan links af omhoog). Ga bij de adelaars op de platgeknepen voetballen (echt waar, we maken nog wel een foto!) links af (je bent nu bij het kleine kerkje) en dan het nog smallere paadje rechtsaf. Hier vind je het huis, maar neem de bocht naar links wel op tijd…..

Vanmiddag zijn we er vanaf de kerk lopend naar toegegaan, en vanmiddag hebben we ze met de auto teruggebracht (ik had een vrije dag omdat het de Dag van Funchal is, goed hè!). Don vond een alternatieve route, die gemakkelijker is. Ga op de rotonde rechts af, en volg de weg alsmaar omhoog. Neem de weg linksaf naar de biblioteca, en neem de 1e afslag linksaf omhoog. Dan bij de adelaars op de platgeknepen voetballen enz. enz. enz.

Toch leuk als je eigen woonplaats zelfs na bijna een jaar wonen nog zoveel verborgen schatten heeft. En dan zeggen mensen dat ze Madeira na 1 week vakantie (ze hebben de westtour én oosttour gedaan) volledig gezien hebben!

Dit is onze nieuwe weblog. We werken nog aan de lay-out, dus even geduld a.u.b.