Bananen Eiland

Terwijl ik stond te wachten bij de banden garage …. kwam een oudere man langs. Hij zei ‘bom dia‘ (Goedendag) en ik ‘bom dia‘ terug.

Hij ging de garage binnen en riep alweer ‘bom dia, senhores‘. Een paar riepen meteen bom dia terug … behalve een jonge kerel met zonnebril … het duurde eventjes voordat hij ook bom dia terug zei.

Dit was het gevolg …

Oudere man (serieus): Ha nee he! Daar heb ik een gigantische hekel aan. Dat mensen niet meteen gedag terug zeggen … maar dan pas een minuut later. Dat soort vertraagde begroetingen ben ik niet van gediend. Nee meneer! Je hoort meteen terug te begroeten en niet er een pauze in gaan lassen. Dat doe je alleen tegen mensen die je een hekel aan hebt … met je vijanden. Kijk jij zo naar mij? Als een vijand? Nee toch … nou dan! Iemand begroet je en je gaat ze van top tot teen bekijken … alsof ze je eerst moet keuren om dan pas gedag te zeggen? Nee, meneertje … dat doe je niet bij mij! Je ouders die hebben je toch wel goed opgevoed, niet? Nee, ontken het niet … want ik ken heel goed je ouders. Goede mensen … je moeder en vader … en van goede mensen ontstaan ook goede kroost. Daar ben jij er één van. Dus gedraag je zoals het hoort, meneertje! Als ik bom dia zeg … dan verwacht ik meteen een passende reactie. Zonder pauze! Dat doe je met andere mensen, maar niet met mij. Dus volgende keer als je me ziet en ik zeg bom dia … wat zeg je dan??

Jonge kerel (cool): Boa noite! (Goedenavond!) … dan heb ik dat al gehad.

P.S. dit alles heb ik gadegeslagen met een lach op mijn gezicht …. want ik wist dat dit allemaal spelenderwijs was bedoeld. Beide mannen lachten ook (uiteindelijk).

Vanmorgen was ik heel kort na mijn vertrek weer thuis… Reden? Een lekke achterband! Ongeveer 2 minuten nadat ik thuis weggereden was, merkte ik dat er iets niet goed zat… Maar dat stukje weg leent zich niet om aan de kant te gaan staan, dus ik ben even doorgereden tot de voormalige rotonde, tegenwoordig bekend als zeer onoverzichtelijke kruising, waar de afslag naar Arco zich samenvoegt met de hoofdweg tussen Madalena do Mar en Calheta. Hoe gek het ook klinkt, hier kon ik wel veilig aan de kant staan… Snel Don gebeld, en hij heeft geassisteerd bij het omdraaien richting huis (het was rustig qua verkeer dus ik kon zo omdraaien). Heel voorzichtig weer omhoog gereden, want waar de auto stond konden we echt geen band gaan verwisselen.

Ik ben overgestapt in de Toyoda en Don is de band gaan wisselen. Gelukkig was de reserveband in goede staat, en op aanraden van onze benedenbuurman s Don richting Estrelo da Calheta gereden. Dertig euro armer, maar vele verhalen rijker, kwam hij een half uurtje later weer terug… Ik ben weer mobiel!

Te druk om nieuws goed bij te houden. Gelukkig zijn er een aantal (blog)lezers/lezeressen die soms mij op de hoogte houden (obrigado!).

Zo kreeg ik te horen dat er per 1 juli 2008 in Nederland een … nee sorry! … De Vliegbelasting gaan toepassen.

Wat betekent dat?

Elke passagier die vanuit Nederland vertrekt moet deze belasting betalen. De Vliegbelasting geldt voor iedereen die vertrekt – op 1 juli 2008 of later – vanaf één van de luchthavens in Nederland. De heffingen zijn voor alle luchtvaartmaatschappijen met vertrek vanuit Nederland gelijk.

Reis je binnen de EU, of is is je geplande reisafstand korter dan 2500 km., dan bedraagt deze belasting 11,25 euro per persoon. Vlieg je verder dan wordt er 45 euro per persoon doorbelast. Ah .. denk je … Madeira zit toch in de EU en dus betaal je alleen 11,25 euro … niet? Ho! Moment!

Voor passagiers naar Lissabon, Porto en Faro … zij betalen voor de vliegbelasting (Airpassenger tax) 11,25 euro per persoon. Echter ….. voor passagiers naar Madeira en Porto Santo is de vliegbelasting alsnog 45 euro per persoon! Dit staat ook zo vermeld op de site van TAP Portugal.

Plotseling geldt de norm EU niet meer voor Madeira. Volgens mij zijn die bobo’s in de Nederlandse regering nooit op Madeira geweest (laat staan dat ze wel weten waar het ligt) … of één van hen is tijdens een levadawandeling op zijn/haar bek gegaan … en heeft besloten om Madeira als kolonie van ‘Verweggistan‘ te brandmerken.

Volgende keer ga ik meedoen met het stemmen op Madeira … en dan ga ik alsnog voor Albert Jan Tuin stemmen. Zodat hij meer van het Europese geld terug kan vorderen … vooral van die Nederlandse regering bobo’s. Dan maar dat geld meer in tunnels, jachhavens en stranden investeren …. kunnen de Nederlandse toeristen tenminste (maar op die manier) van genieten.

Ik kreeg een woning verkoop advertentie toegestuurd vanuit de VS … voor een woning in Funchal. Volgens mij staat mijn e-mail adres op de verkeerde mailinglist van die Amerikaanse makelaar ….

Sale of Property in Madeira Island (Funchal – Portugal) with an excellent localization (Very quiet zone in Santo Antonio near of Pico dos Barcelos) with a fantastic sight. Price: 950.000,00 euros or 1.395.130,00 dollars It’s composed by 2.500m2 or 26.910 sq. ft of Land (Total area), with 60m to the roadside, 1 house with 5 bedrooms in excellent state (3 Floors), 1 house with 1 Bedroom with the walls in Basaltic Stone, 1 warehouse with 110m2, 1 garage for 4 cars and 2 others warehouses with small dimensions (about 50m2 each one). The land area is at this moment cultivated. In the case of construction pretension, the type of construction admitted is of high density (Constructions for apartments).

Very quiet zone in Santo Antonio? … near of Pico dos Barcelos? …. volgens mij bedoelen ze rondom een uur of 3 ’s nachts.

Nu vraag ik me af om welke complex het gaat. Helaas stond er geen foto’s erbij (wel vreemd als je bedenkt wat voor prijs men vraagt … zou je tenminste een fotootje van kunnen betalen).

Wel ‘prettig‘ dat ze melden dat als er de pretentie aanwezig is om te bouwen …. dat het mag en alleen apartementen zijn toegestaan. Dus een leuke buiten terras of een rustieke tuinhuisje is uit den boze.

Madeira (met name Funchal) is sterk aan het veranderen …. alleen de vraag is naar wat.

Mocht er (toch) iemand zijn die geinterreseerd is (wat ik me niet kan voorstellen) … dan kan ik de advertentie opsturen (… moet wel binnen 25 dagen vanaf heden).

OK … aantal van jullie kennen (kenden) wel de befaamde kabelballon van Funchal … die begin april vorig jaar neer werd geschoten door de harde wind werd vernield. Aaach!

Sindsdien hebben we niks meer van vernomen … noch een nieuwe versie van gezien. Geruchten doen de ronde dat er een nieuwe ballon op weg is (op dezelfde manier zoals onze bedden) …. anderen zeggen dat Albert Jan Tuin heeft geweigerd om eentje op te blazen.

Nu heb ik een idee (alweer) voor een nieuwe attractie … dat gegarandeerd succes zal hebben (zowel in trek zal zijn voor de toeristen als de lokale bevolking). Ik weet zeker dat een aantal hotels hier aan mee willen doen …. en qua materieel …. nou … we weten dat er genoeg aanwezig is (hier op Madeira) en zo ook de lieden die het bedienen. » Read the rest of this entry «

In overleg met Don hadden we besloten om onze portugese les toch “gewoon” door te laten gisteravond, hoewel het dus op Don´s verjaardag viel (dit jaar had hij geen zin om het uitgebreid te vieren). Hoewel “gewoon”…. De lestijden werden iets aangepast (van 18h00 tot 19h30) en daarna zouden Marcel, Marijke, Don en ik een hapje gaan weten bij MaryJ, een klein restaurantje vlak bij ons de buurt. Tenminste, dat was het verhaal dat ik Don verteld had!

Wat hij niet wist was dat Madeleine hem rond 8 uur zou ophalen, om naar een onbekende bestemming te vertrekken. De auto was volgetankt, dus ze konden overal naar toe volgens haar…. Ondertussen waren wij (M&M, Bram en ik) al vertrokken naar het afgesproken ontmoetingspunt, een zeer bijzonder restaurantje in Campanário.

Het zit namelijk zo: aan de ene kant van de straat zit een bar/slagerij/groentestalletje. Hier bestel je wat te eten en drinken (ze staan met name bekend om de huisgemaakte worstjes, spareribs en espetada), je neemt je drinken mee naar de overkant van de straat waar een halfopen zitgedeelte gecreëerd is (twee haakse muren van opgestapelde houtblokken met een overkapping), waar je vleeskeuze bereid wordt op de gigantische barbecue.

Ricardo, onze leraar, kwam later ook nog langs om Don te feliciteren, maar hij bleef niet lang omdat hij nog werk voor de volgende dag had te doen.

Wij hebben genoten van een heerlijke en zeer gezellige maaltijd, in alweer een omgeving die slechts door weinig niet-Madeirensers ontdekt is. Bedankt voor de tip, Madeleine en Bram!

Op 7 februari 1961, ´s nachts om half 12, na een lange en zware bevalling, werd Curaçao een wereldburger rijker. Tegenwoordig kent men hem vooral als Donamaro, Don of Amaro. Zijn eerste levensjaren bracht hij door op dit caraibische eiland, en voor zijn vervolgopleiding werd Nederland gekozen (gelukkig voor mij, want dit had net zo goed Venezuela of Californie kunnen worden en dan hadden wij elkaar – waarschijnlijk – nooit ontmoet). Enkele jaren in Amsterdam, vele jaren in Alkmaar (en nog steeds de Kaasmarkt niet gezien!), via een tussenstapje in Heemskerk en Assendelft uiteindelijk op het geboorte-eiland van zijn moeder terechtgekomen. Te goed opgeleid voor dit eiland (Don loopt vele jaren vooruit qua kennis en ervaring met het hele internetgebeuren ten opzichte van de meeste managers op Madeira), dus heeft hij zijn eigen kansen gecreëerd. Tegenwoordig heeft hij de luxe om te kunnen kiezen welk project hij wel of niet aanneemt. Soms is een niet-betaald project leuker dan een wel betaald, omdat het hem meer aan het hart ligt!

Neem nu het Forte São José … Een gedreven eigenaar van een klein fort in de haven van Funchal, die dit tot een kleine onafhankelijke staat wil uitroepen! Don verzorgt deze website (meer enthousiastelingen zijn welkom) omdat hij het een prachtig idee vind. De eigenaar, een Madeirens, heeft zeer on-Madeirense ideeën, en dat spreekt Don erg aan. Wie geïnteresseerd is kan contact met Don opnemen.

Maar terug naar de jarige job: van harte gefeliciteerd mijn lief!

Vandaag ben ik met Snoopy naar de dierenarts gegaan. Hij heeft al geruime tijd last van oormijten, en ik kreeg het niet onder controle met Oridermyl. Hij begon de laatste tijd ook gewicht te verliezen (niet dat dat nou zo erg is, hij heeft wel wat reserve), maar bij een 15 jaar oude kat moet je toch voorzichtig zijn.
Gelukkig kreeg ik hem zonder problemen in zijn mandje, hij was druk aan het snuffelen (onlangs is het door Marcel&Marijke gebruikt voor het vervoer van hun kat, dus er zat een interessant luchtje aan!), en onderweg hoorde ik nu en dan een kleine miauwtje maar al met al viel het best wel mee (Snoopy houdt niet van autorijden). De dierenarts, een jonge vrouw, liep net de praktijk in toen ik aan kwam rijden, dus was ik direct aan de beurt. Ze is zelf een grote kattenliefhebber, dit zat helemaal goed dus. Temperatuur, gebit, ogen, alles was in orde. Zijn oren zijn inderdaad een probleem, en we weten nu ook waarom mijn behandeling niet hielp. In plaats van drie dagen moet je het spul vier weken aanbrengen. De eerste twee weken dagelijks, dan drie dagen achterelkaar, de rest van de week niet, en dan weer drie dagen.
Over twee weken ga ik even met hem terug, om te zien of de behandeling nu wel aanslaat. Mocht hij dan nog steeds gewicht verliezen, dan gaat ze wat bloed afnemen.
Op de terugweg was Snoopy erg stil, hij was blij weer thuis te zijn… Zo blij zelfs dat hij later zelfs even overliep naar het buurbalkon. Gelukkig was zijn springcapaciteit voldoende om weer terug te springen naar de balustrade, om daarna rustig over het randje terug te wandelen naar zijn eigen helft. Eén ritje met de auto is goed voor 5 jaar verjonging…