Bananen Eiland

Voor alle duidelijkheid: het weer dus, zelf hebben we er gelukkig geen last van! Naar ons idee hebben we zelfs een kleine windhoos meegemaakt, de schade bedroeg in ieder geval twee gebroken bloempotten. Gelukkig wist Geert-jan ons te vertellen dat het vandaag in Santa Cruz beter weer was, laten we hopen dat het zo blijft!

(Bijna) Alles wat ik mee wil hebben ligt klaar, vanavond even in de koffer doen en wegwezen!!! Op advies van Peter (even een weekendje over vanuit Nederland) heb ik maar wat meer dingen met lange mouwen klaargelegd, en Rob&Marja informeerden me over de koude nachten, dus ook daar zal ik mijn maatregelen voor nemen. Nou ja, meer regen dan de afgelopen dagen kunnen we haast niet krijgen, de Madereinse natuur helpt me goed bij het wenningsproces

Iedereen bedankt voor de goede wensen en tot over een weekje!

Zo langzamerhand begint het echt te kriebelen bij mij: over een krappe week ben ik in Nederland! Lekker feest vieren, veel familie en vrienden zien, winkelen (o.a. Ikea!), wandelen, heerlijk eten bij moeders pappot, mmmmm…

Maar… wat moet ik aan? De zomer is niet echt geweldig geweest (om het voorzichtig uit te drukken), maar het lijkt er op dat de nazomer niet verkeerd zal zijn. Verwachting van het KNMI voor 22 tot 25 september: “Grote kans (70-80%) op het aanhouden van het rustige nazomerweer met temperaturen rond of iets boven normaal”.

Laagjes dus maar, kan ik alle kanten op. M´n donkerblauwe regenjas die zelfs Australie overleefd heeft, en uiteraard m´n heerlijke paarse fleece van Decathlon uit Lissabon. Domdomdomdomdom dat Marijke en ik er niet meer meegenomen hebben, voor de geweldige investering van 2 voor 15 euro! Dutchies, here I come

Noud heeft laatst (volgens zijn zeggen met gevaar voor eigen leven, bij iedere grensovergang had hij het weer Spaans benauwd) 4 spuiten met Program80 meegenomen: 3 voor de katten van Marcel&Marijke en 1 voor Snoopy. Bij deze nogmaals dank Noud!!! De inhoud zorgt niet alleen een jaar lang voor een vlooienvrije kat, maar heeft tevens diverse bijwerkingen: anti-oormijt (erg belangrijk voor Snoopy en Nefie), anti-huidschimmels enzovoorts.

Vanmorgen met het beest naar de dierenarts gegaan. Op de heenweg viel Don en mij iets op: Snoopy hield zich rustig, behalve als we in een tunnel reden… Dan begon hij heel diep te mauwen, duidelijk niet op zijn gemak. Bij de dierenarts moesten we 5 minuutjes wachten. Het opzoeken in de database duurde langer dan het geven van de injectie… En de kosten??? Niets, nada, niente. Service van de zaak, voor een kat die bekend is in de praktijk rekenen ze niets…

Ook op de terugweg hetzelfde gedrag van Snoopy: zou hij echt tunnelvrees hebben?????

Op het werk kregen we allemaal een persoonlijke uitnodiging om 1 van de 3 avonden van het Choupana Jazz Festival bij te wonen (donderdag, vrijdag of zaterdag). Aangezien alle namen van de deelnemers mij absolut niets zeiden, mede doordat ik niet thuis ben in de jazz-wereld, deed het mij allemaal weinig. Maar Dalila was erg enthousiast over het optreden op zaterdagavond, van Maria João… Dus wij daar beiden naar toe!

Ik stelde voor om op tijd te arriveren, om verschillende redenen. De weg naar Choupana is errug steil en smal (ik heb daar al eens met twee wielen in de levada gehangen, waarna 4 mannen de auto er weer uit moesten tillen), dus ik wilde voldoende tijd hebben om er met mijn autootje rustig naar toe te klimmen. Ik wilde zó parkeren dat we ook weer gemakkelijk weg konden rijden, en ik wilde het liefst een zitplaats hebben omdat ik weet dat mijn rug begint op te spelen als ik lang moet staan. Dus om 20h50 arriveerden we, werden naar rechts doorgeleid (nog hogerder), en eindigden bij de parkeergarage van het nieuwe voetbalstadion van Nacional. Parkeren was dus in ieder geval geen probleem, en voor het vervoer naar beneden naar het hotel konden we kiezen: Smarts of minibus. Omdat we anders apart vervoerd zouden worden, hebben we besloten voor de minibus. Jawel, van een concurrent, maar ach een kniesoor die daar op let. Terwijl de chauffeur ons naar beneden reed was de stroom auto´s omhoog al behoorlijk intensiever geworden, blij dat ik er niet tussen zat – en diverse keren hellingproef moeten doen!

Eenmaal bij het hotel aangekomen werden we richting zwembad-terras geleid. Pal voor het podium waren klapstoeltjes opgesteld, maar rechts van het podium stonden heerlijke tuinbanken en stoelen, met kussens zó ongelofelijk dik, voorzien van tafeltjes (met asbak, voor Dalila!) en terrasverwarmingen. Dus daar lekker neergeploft, en Dalila heeft slechts een paar keer diverse malen moeten beamen dat het goed was dat we vroeg waren …
Om 22h05 begon het concert, slechts 35 minuten te laat! In de tussentijd hebben wij genoten van een drankje en de parade die aan ons voorbijtrok. Observeren van mensen is en blijft 1 van de leukste dingen van het terrasgebeuren, en hier waren heel uiteenlopende figuren te zien. Van bohemien tot uiterst elegant, en alles wat er tussen zat: er waren zelfs mensen apart voor uit Oostenrijk overgekomen! Daarnaast is het nooit verkeerd om op een mooie avond buiten te zijn en langzaam de avond te zien vallen.

Het optreden zelf was heel apart, maar wel leuk! Maria João kan ongelofelijk veel met haar stem doen, en ze bracht een repertoire van Amerikaanse, Braziliaanse en Afrikaanse nummers. Oh ja, en 1 Portugees nummer van Beatrice (heb ik me laten vertellen). Stel je een combinatie voor van Björk en een kinderlijk klinkende Noraj Jones, dan kom je een heel eind in de buurt. Mooi vond ik de nummers waarop ze geluiden mee met de muziek maakte, maar na 4 had ik dat wel voldoende gehoord voor 1 avond (cultuurbarbaar hahaha).

Voor de terugweg hebben we gekozen om ons met de Smartjes te laten vervoeren. Mijn chauffeur begon een gezellig babbeltje, wat ik allemaal keurig in het Portugees kon beantwoorden. Hij woonde in Calheta, of beter gezegd Prazeres. Hij complimenteerde me met mijn Portugees, en vertelde dat veel van zijn buitenlandse klanten amper een woord Portugees spreken. Plotseling viel het muntje bij mij (misschien is het al bij Renee gevallen???)… ik zat bij de Smart-dealer himself in de auto! Dus Renee: ook jij kreeg een compliment voor de Portugees, en hierbij de hartelijke groeten! Een grappig einde van een hele leuke avond!

Al een paar weken heb ik een email dat ik wilde publiceren op ons blog. Het bericht is van Gerard J. van Heusden uit Nederland, wie een bijzondere project heeft. Het project heeft te maken met Madeira, Nederlandse luchtvaart, historische feit, een graaf, Wright brothers, Madeirense bureaucratie, geduld en uiteindelijke het bereiken van de doel.

Heb nu even een gaatje in mijn schema gevonden om het genoemde stuk van Gerard te plaatsen. Ga even voor zitten en … veel leesplezier met … » Read the rest of this entry «

Afgelopen donderdag reed ik naar huis, toen ik onderweg voelde dat het sturen zwaarder ging dan normaal. Geen paniek, maar het ging niet zoals het hoorde, dus snelheid verminderd, naar de rechter baan en achter een bus blijven hangen (op beste afstand want het was zo´n oude Rodoeste diesel, en die stinken een uur in de wind). Omdat het net op een gedeelte was met veel tunnels wilde ik eigenlijk niet op de rechter baan stoppen, dus op hoop van zegen doorgereden tot de afslag Quinta Grande. Nét terwijl ik de auto stilzette voor het tijdelijke bord met 80 km, zag ik dat iets verder een zijweggetje was naar de politiepost. Nou ja, ik vond het al heel mooi dat ik zo ver gekomen was, genoeg was genoeg! De linker voorband bleek helemaal leeg te zijn, dus Assistencia gebeld (zeg maar de Wegenwacht). Ik weet hoe ik een band moet verwisselen (Menno heeft me destijds goed getraind) maar dit was pal naast de rechter rijbaan dus ik durfde het niet aan. Alleen….. Er zijn 2 diensten, en ik bleek maar 1 nummer geprogrammeerd te hebben in mijn mobiel, en ik moest net het andere nummer hebben. Maar ze zouden de melding doorgeven! Ik had ondertussen al mijn gele hesje aangedaan en de gevarendriehoek neergezet, en ben op het gras gaan zitten op een of ander betonnen vat wat daar stond. Na 20 minuten was er nog niemand gearriveerd, dus ik Don gebeld met de vraag of hij het andere nummer had (ik had 800 203040 gebeld). Terwijl hij dat aan het nazoeken was, stopte er een auto van de Assistencia. Binnen 5 minuten hadden zij de band verwisseld, waarna ik weer verder kon rijden. Kostenloos, zelfs het telefoontje was gratis!
Don ging afgelopen maandag met mijn auto naar het bandencentrum, om er twee nieuwe voorbanden op te laten zetten. Alleen bleek dat de lekke band geplakt kon worden! Ze waren allebei nog in goede staat, dus de bandenman vond het onnodig om er nieuwe banden op te zetten. En trouwens, deze maand moet mijn auto gekeurd worden en dan moesten er dezelfde type banden op zitten! Dus Don herhaalt nogmaals dat hij er daarom ook TWEE nieuwe banden op wilde hebben, maar nee hoor, plakken was voldoende. Nou ja, als de beste man niet verkopen wil dan niet! Enige tijd later en 5 euro armer verliet Don het bandencentrum weer. Inmiddels ben ik al weer 2x op en neer geweest, probleemloos. Houden zo!

Oh ja, ik had dus 800290290 moeten bellen, zij passen op de snelweg. Het is inmiddels geprogrammeerd…