Zoals Don al schreef, gaat het prima met ons maar komen we alleen weinig aan schrijven toe.
Voor mij geldt dat het een goede zomer is! Begonnen met 3 maanden versterking (Bianca), en vanaf juli weer alleen aan de slag. Geen probleem omdat er momenteel slechts 1x per week een grote aankomst is, op zondag. Ik merk dat ik de hoeveelheid werk beter aan kan dan vorig jaar, heb inmiddels ruime ervaring en veel situaties al eens meegemaakt. Alleen de administratie er om heen blijft heel veel werk, als solo-kracht doe je uiteraard alles zelf: enveloppen voorbereiden, transferlijsten controleren en zonodig ophaaltijden aanpassen, extra faciliteiten (huurauto´s, excursie/wandelpakketten) controleren en voorbereiden, luchthaven (vertrekken/aankomsten), informatiebijeenkomsten, bezoekuren, kas, mails, vragen beantwoorden, dingen oplossen, (tand)artsen bellen, hotels bellen als mensen van kamer willen veranderen, advertentieverkoop voor in het bestemmingsboekje enz. enz. enz…
Het grappige is dat jongere gasten mij vaak vragen hoeveel uren/dagen ik nu eigenlijk werk. Op papier is het 6 dagen per week, in de praktijk komt het dit jaar neer op 6,5 dag (vorig jaar lukte het echt niet om een dagje vrij te nemen). De mail wordt echter ook op mijn vrije dag gecontroleerd en afgehandeld, en de telefoon gaat ook gewoon door. Oudere mensen (lees vutters en gepensioneerden) hoor ik daar eigenlijk nooit over. Voor hen is het vanzelfsprekender dat je er bent… Het belangrijkste is echter dat ik het werk nog steeds ontzettend leuk vind. Het is me op het lijf geschreven, maar ik ontdek ook steeds meer dat ik commercieel ben (op een niet commerciële manier).
Oh ja, gisteren zijn eindelijk mijn rokken afgespeld (Sas) en ingenomen (ik), het model is op rondere heupen afgesteld dan ik heb (terwijl ik toch niet heb te klagen ), het was een beetje boel “model tent”. Zit nu veel mooier, dus dankjewel Saskia voor de assistentie!!!
Voortaan moet je extra opletten als je in Funchal rijdt… Niet alleen op overstekende toeristen, in- en uitparkerende auto´s, plotseling stoppende bestuurders die een mobiel telefoontje ontvangen enzovoorts enzovoorts, maar ook radercontrole!
Het schijnt dat de politie al zo´n maand of 2 bezig is, maar ik zag het pas afgelopen woensdag. Toen voor het Reid´s hotel, maar een geliefde locatie is blijkbaar ook het gedeelte tussen het Forum winkelcentrum en Regency Palace. Prachtig glad asfalt en mooie rechte weg, dus voor je het weet zit je boven de 50 km.
Op zich een goede ontwikkeling hoor, maar ik ben er niet echt blij mee. De parkeercontrole was al scherp, net zoals controle op het niet dragen van veiligheidsgordels en bellen onder het rijden, maar nu dus ook op snelheid. Weest gewaarschuwd!!!
De bedoeling was om met een kleine groep de WK wedsrtijd Nederland tegen Denemarken te gaan zien op een bepaalde locatie te Funchal (Madeira). Maar, zoals gewoonlijk op Madeira, het liep uiteindelijk anders dan gepland.
Marcel, Marijke en ik gingen eerst naar Bella Ilha, een café/restaurant dat tegenover de Hotel Porto Mare ligt en dat tevens een bekende ontmoetingsplaats is voor de meeste wandel-gidsen van het eiland. Daar wachtte Gerry ons met een oranje hoofdtooi en oranje neuzen, terwijl wij ook binnenkwamen in het oranje, rood, wit en blauw. Zowel de eigenaar, personeel en andere lokale gasten keken verbaasd naar ons, maar vervolgens moest ze er zelfs om lachen. De Hollandse sfeer was meteen van start gegaan … en het werd wel gewaardeerd.
Er was al een groot TV scherm aan waar de NL wedstrijd zou worden uitgezonden. Tafels waren al gedekt. De sfeer in het restaurant was al meteen gezellig. En dus dachten we van “we kunnen hier de wedstrijd wel volgen”. Zo gezegd … zo gedaan. Eten en drinken werden geregeld. Het oranje sfeer kwam al heel snel op gang. Nog voor dat de wedstrijd begon waren Wil en Bianca ook van de partij. Al met al het werd een uitstekende oranje sfeer, een prima wedstrijd (NL won!) … met een leuke gezelschap.
Naar aanleiding hiervan zijn Gerry en de eigenaar van het restaurant gaan bekokstoven … en ontstond spontaan het plan om de restaurant (tijdelijk) om te dopen naar het Holland Huis (van Madeira). Alle Oranje fans op Madeira worden uitgenodigd om de volgende Nederlandse wedstrijden aldaar te volgen. Locatie: restaurant Bella Ilha, dat ligt tegenover het Hotel Porto Mare, in het Lido gebied, Funchal.
De sfeer wordt best gezellig … ook voor degene die niet van voetbal houden.
Zo gaat het hier op Madeira … je kunt proberen dingen te plannen, maar hou rekening mee dat jouw plannen worden vervolgens overtroefd door spontane (en onverwachte) acties … met vaak leuke resultaten.
Nu kijken of dit ook geldt voor Nederlandse (en Portugese) team(s) te Zuid Afrika.
Vandaag precies 5 jaar geleden heb ik iets gedaan dat ik daarvoor ooit (meerdere keren) heb gezegd dat ik nooit meer zou doen. En ik heb het alsnog gedaan.
Never say never again! waren de woorden van Sir Thomas Sean Connery tegen me zei in 1983 (vanaf het witte doek) …. en hij had gelijk. Ongeveer acht jaar geleden dacht ik er anders over … als je eenmaal een voornemen of besluit hebt genomen … dan blijf je bij dat besluit. Gelukkig had ik ongelijk.
Mensen veranderen (ook gelukkig) met de tijd. Als je dat accepteert als een (normale) feit … dan merk je dat bepaalde dingen makkelijker gaan. Heb je “A” gezegd … dan is het niet dat je moet “B” zeggen … je hebt nog de keuze in andere 25 letters … zelfs cijfers (oneindig) … niet te vergeten andere tekens, symbolen, enz. … of … je kunt ook niks zeggen. Wat je vindt en voelt … dat is gebonden aan het moment … niet alleen de ervaringen spelen dan een rol maar ook je instinct. Vijf jaar geleden had ik inderdaad daarvoor gezegd dat ik het “nooit meer zou doen” … maar mijn instinct zei tegen me “Its Allright … Go For It!” (mijn instinct stem klinkt als Barry White).
Ik heb er geen spijt van. Het waren vijf geweldige jaren. En mijn Barry stemmetje zegt nu tegen me “Keep on … Keep on doing it! Right on (oh, oh, oh)” » Read the rest of this entry «
Ik had een vermoeden … maar na wat er gisteren gebeurde op de Dam (Amsterdam) … ben ik nu 100% zeker van. Nederland is gestresst! En niet alleen NL maar ook andere landen.
Wordt het niet eens tijd … dames en heren van de regering en media … om actie te ondernemen? Breng de negativiteit tot een minimum en besteed veel meer aandacht aan het positieve kant van zaken!
Al zoekend kwam ik een aantal tips tegen (via Lydia van der Weide) om stress te voorkomen:
Trek niet te veel werk naar je toe.
Leer ‘nee’ te zeggen.
Maak elke dag tijd vrij voor jezelf.
Neem voldoende lichaamsbeweging.
Stel geen vervelende dingen uit, dan ga je er alleen maar extra tegen op zien.
Leer positief te denken.
Voel je niet schuldig en sta achter je eigen keuzes.
Sta stil bij je goede kanten.
Beperk je tot haalbare doelen.
Bedenk van welke dingen je energie krijgt.
Kies eens wat vaker voor jezelf.
Ga op tijd naar bed.
Zorg voor volwaardige voeding en neem eventueel een voedingssupplement.
Praat over stressvolle situaties en uit wat je dwarszit.
Wat kan men verder wat aan doen? Hebben jullie suggesties?
Zes video’s (duur gem. 7-8 min. per video) gefilmd door Jim uit de UK, één week na het ramp van 20-2. De video’s spreken voor zichzelf. Jim (aka uazuazu) schrijft:
Ik bezocht het noorden en oosten van Madeira, in februari 2010, een week na de overstromingen. In de gebieden die ik heb bezocht, vond ik geen grote problemen, slechts een paar rotsen hier en daar en een aantal omgevallen bomen. In tegenstelling tot wat je zou denken van wat je zag op het nieuws, is het leven normaal zijn gang gegaan in de meeste locaties op Madeira. Zelfs in de gebieden met overstromingen, werden de problemen verrassend snel opgeruimd. Schrijf Madeira nog niet af!
Ik kreeg net een heel vervelend bericht van Christiaan …. een Nederlander/Zweed die gedurende de wintermaanden op Madeira verblijft. Christiaan is een fanatieke wandelaar … die, volgens mij, grotendeels van de levadas hier op Madeira heeft gedaan …. en dat in z’n eentje en gebruikmakend van het openbaar vervoer als transfer.
Helaas kreeg hij een uitermate vervelende ervaring vandaag. Ik kreeg het verzoek om de volgende bericht (waarschuwing) te publiceren:
”Madeira staat bekend voor zijn lage criminaliteit, vrede, rust en orde. Dit heb ik vele malen gehoord van Madeirenen die in de grote wereldsteden hebben gewerkt, gelezen en zelf ervaren.
Ik heb me vaak afgevraagd of dit een speciale “eiland-mentaliteit” is ofwel dat er hier veel meer politie zichtbaar zijn dan in bv. Zweden, m’n thuisland. Hoe dan ook: ik voel me hier veel meer veilig dan in welk ander land ook, inclusief Holland.
Vandaag werd ik neergeslagen, met een zware steen naar m’n hoofd bedreigt om m’n geld te geven aan de twee Madeireense rovers toen ik op de Levada de Piornais wandelde in de richting naar Funchal.
Gelukkig had ik niet meer dan 20 euro contant bij me. De schurken lieten zich overtuigen dat er niet meer in m’n portemonnee zat en verlieten het toneel. Ik ging direct naar de politie: 1:a Esquadro do Funchal nabij het Campo da Barca om een aangifte te doen.
Dat nam anderhalf uur omdat niemand een woord Engels verstond. Kennelijk wil men geen klachten van toeristen horen en noteren.
Ik wil nu alle toeristen in Funchal aanraden om een minimum aan contanten op zak te hebben. Om een bankkaart ver weg te stoppen in de onderbroek of waar ook. Om alle vormen van overval aan te melden bij de politie”
Langzamerhand komen we terug op een punt wat we “normaal” kunnen noemen… De wegen zijn over het algemeen weer redelijk begaanbaar, al zijn er nog steeds diverse dorpen afgesloten van de buitenwereld. Er ligt nog veel modder overal, dus voorzichtig rijden/lopen blijft het devies. Overal wordt met man en macht gewerkt om de infrastructuur weer op orde te krijgen, maar de herstelwerkzaamheden zullen nog heel lang tijd nodig hebben.
Onze gedachten gaan uit naar alle slachtoffers en nabestaanden, en de vele mensen die dakloos geworden zijn of andere materiële schade hebben. De Madeirensers zijn harde werkers, dat is mede te zien aan het tempo waarmee de opruimwerkzaamheden gebeuren, onze diepe bewondering hiervoor. Funchal heeft al veel standbeelden staan, maar er moet zeker nog één bijkomen: voor alle reddingswerkers die sinds zaterdag aan de slag zijn!
De Banif (Banco International do Funchal) heeft een speciaal rekeningnummer geopend voor alle getroffenen. Rekeningnummer: 1626371377 of NIB nº 003800011626371377113 Vanaf het buitenland:
BIC: BNIFPTPL
IBAN: PT50003800011626371377113
Verder iedereen bedankt voor alle belangstelling, we proberen om allemaal persoonlijk bericht te sturen maar dit zal even tijd kosten.
We hopen iedereen weer spoedig welkom te heten op een zoveel mogelijk hersteld Madeira!
), het was een beetje boel “model tent”. Zit nu veel mooier, dus dankjewel Saskia voor de assistentie!!!
Wordt het niet eens tijd … dames en heren van de regering en media … om actie te ondernemen? Breng de negativiteit tot een minimum en besteed veel meer aandacht aan het positieve kant van zaken! 