Bananen Eiland

Voor de fans van Albert Jan Tuin hier is een link van zijn Tour of Duty.

… en ik wed dat Albert Jan Tuin ontzettend blij is met dit nieuws …. zo blij als een kind dat een nieuwe Playstation-3 binnenkort gaat ontvangen. Don komt op 30 juli (dit jaar) en verblijft drie dagen hier samen met zijn vrouw.

Ik heb het natuurlijk over de koning van Spanje, Don Juan Carlos en zijn vrouwe koningin Sofia. Het bezoek werd bekend gemaakt door de president van Portugal, Aníbal Cavaco Silva, … die ook op die dagen naar Madeira zal komen samen met zijn vrouw Maria Cavaco.

Ik ben benieuwd hoe men het bezoek zal gaan aanpakken. Of je de kans krijgt om zijne hoogheden van Spanje te zien krijgt …. betwijfel ik.

Ach … kleine troost … als je de echte Don in persoon wilt ontmoeten … jullie weten me te vinden.

Het ziet er naar uit dat Nederlanders het eiland Madeira beginnen te ontdekken. Dat lees ik uit een bericht die ik ontving van de Telegraaf van vandaag.

Voor het vijfde jaar op rij heeft Madeira weer meer Nederlandse bezoekers mogen ontvangen dan het jaar ervoor. In 2008 kwamen bijna 40.000 Nederlanders naar Madeira en dat is een plus van 13,5% ten opzichte van 2007.

Nog even en dan zal onze Nederlands Honorair Consul een snel cursus Nederlands en Haring Happen moeten nemen.

Speciaal voor jullie daar in Nederland ….. Vluchten kan niet meer ….. want zelfs hier …..

Misschien heeft Don er al eens over geschreven, maar sinds kort volg ik het Madeirense nieuws online, vertaald en wel naar het Engels!

Madeira 4U

Plotseling worden dingen stukken duidelijker. Het taalgebruik in de krant is namelijk dusdanig ingewikkeld dat ik (en vele anderen, ook lokale mensen) er niet veel van begrijpen. Maar Derek, een Engelsman in Ribeira Brava, heeft vrijwillig de taak op zich genomen om het nieuws toegankelijk te maken voor een groter publiek!

Bij deze bedankt Derek, jij moet vooral doorgaan…

Ons hartewens voor al onze vrienden en familie … en ook voor degene die we niet kennen maar een goed hart hebben ….

Don en Wil

Echt waar, het is de schuld van Noud! Hij heeft ons aan een nieuwe verslaving geholpen, dus heb ik gisteren maar alle benodigdheden opgehaald… De Dolce Gusto, inclusief diverse smaakmogelijkheden, en in rood/zwart uitgevoerd.

We praten niet zomaar over een koffiezetapparaat, nee … hiermee haal je een coffeeshop in huis! Dus kunnen onze gasten voortaan kiezen uit espresso (al dan niet descafeinado), cappuccino, latte macchiato, chococino en ice coffee!  Mmmm, hoogste tijd om de chocochino te proberen

Ik geloof dat iedereen wel eens dit heeft meegemaakt of zal meemaken. Dat je merkt dat het minder wordt … en met minder bedoel ik het levens-ingrediënt genaamd ‘fun‘. Bepaalde signalen maken je het duidelijk dat het een bepaalde richting zal gaan …. waar je later spijt van zult krijgen. Echter … als je goed over nadenkt dan besef je dat die signalen al een hele tijd aanwezig waren.

In mijn geval kom ik weer in één van mijn oude gedachten-debat met als thema ‘wat is de zin van mijn leven?‘. Even ter verduidelijking … dit valt niet onder de categorie zelfmoordneigingen of doemdenken. Nee … gewoon mezelf afvragen waarom geniet ik minder …. waarom raak ik gestressed.

Ja … je leest het goed … ik begin gestressed te raken. Ik … die altijd tegen een ieder beweert dat ik ‘geen stress‘ heb sinds ik op Madeira woon. Helaas kan de stress-virus zich ook aanpassen aan de omgeving en situatie …. en vindt het andere manieren om je te beïnvloeden.

Afgelopen dagen besef ik dat er een aantal factoren een rol spelen waarom het minder gaat. Belangrijkste factor is … mijn plichtgevoel dat ik heb jegens mijn werk. Ik investeer (in mijn ogen) te veel van mezelf aan mijn werk en projecten. Aan één kant word ik er voor beloond (met voldoening en geld) … echter aan de andere kant … de beloning (geld) dat ik ervoor vraag is ontzettend laag vergeleken met anderen. En het gaat ten koste van andere dierbare dingen in mijn leven. Ik zou opstaan bij een kringgroep en zeggen “mijn naam is Don Amaro … en ik ben een work-alholic!“. Bij deze ….

Oei! zal een aantal van jullie nu gaan denken …. dus je gaat ermee ophouden? Zoals ik schreef … ik ben een workalholic … en ik kan niet helemaal stoppen. By the way … het is een keuze (geen moet!). Eigenlijk … ik hou ontzettend (op de 3e plaats) van wat ik doe qua werk … daarnaast het biedt me de mogelijkheid (net genoeg) om hier op Madeira te blijven wonen. Nee … ik zal niet stoppen.

Wat ik wel ga doen zijn mijn prioriteiten herzien …. iedere dag weer … totdat ik er een goed gevoel van heb gekregen. Waarom zeg (schrijf) ik dit allemaal? Ten eerste … het opschrijven helpt me altijd om over na te denken (en dus is deze blog meer voor mezelf). Ten tweede … het kan zijn dat een aantal van jullie wat veranderingen zullen merken (maar misschien ook niet) komende tijden … en ik wil jullie alvast waarschuwen. Wat voor veranderingen kan ik nog niet zeggen … want zelf ben ik er nog niet helemaal uit.

Één verandering is al gestart sinds een paar weken (zelf maanden) … namelijk mijn aanwezigheid in de blog-wereld. Ik gaf de schuld aan de hoeveelheid werk en hoe druk ik het had. Ik beschouw dat nu als een zwak excuus. Maar hee!! …. ga nu niet denken dat ik nu meer tijd ga spenderen met bloggen, vrienden, uitgaan enz. Ook in die categorieën ga ik veranderen …. iedere keer ga ik het herzien.

Het komt erop neer dat ik wil voortaan leven alsof ik alleen een paar dagen te leven heb. Ach … hij gaat alsnog doemdenken! Nee … ik vind van niet … maar als je goed over nadenkt dan begrijp je wat ik bedoel.

Nogmaals … wat voor veranderingen het zullen worden … weet ik nog niet. Wat ik wel weet is dat het bedoeld is om mijn levenskwaliteit te verbeteren … en ook die van anderen (indien mogelijk). Ik hoop alleen dat jullie (iedereen die dit leest) niet zullen laten afschrikken met datgene wat ik hier heb geschreven. De relatie en vriendschap blijft nog steeds hetzelfde. Gemaakte afspraken zal ik zeker nakomen. Ik zal zeker mijn hulp en ondersteuning blijven geven. Ik zal nog steeds projecten aannemen en werk nodig hebben. Zal nieuwe uitdagingen blijven accepteren. Dit alles valt onder de categorie … betere levenskwaliteit … ‘fun’ ingrediënt. Alleen … ik zal het vaker gaan proeven … om te controleren of de smaak nog steeds goed is of beter wordt.

Al een paar weken heb ik een email dat ik wilde publiceren op ons blog. Het bericht is van Gerard J. van Heusden uit Nederland, wie een bijzondere project heeft. Het project heeft te maken met Madeira, Nederlandse luchtvaart, historische feit, een graaf, Wright brothers, Madeirense bureaucratie, geduld en uiteindelijke het bereiken van de doel.

Heb nu even een gaatje in mijn schema gevonden om het genoemde stuk van Gerard te plaatsen. Ga even voor zitten en … veel leesplezier met … » Read the rest of this entry «

Enige weken geleden kregen we een mailtje van de dame van wie wij de garageplek bij het werk huren. Ze was benaderd door iemand anders, en die was bereid 15 euro per maand meer te betalen dan wij overeengekomen waren… Als wij ook bereid waren om 15 euro meer te betalen, kon ze beloven dat de prijs de komende 5 jaar niet weer zou stijgen. Anders moest ze helaas onze overeenkomst (zonder einddatum) beëindigen…
Don heeft haar een niet al te vriendelijk mailtje gestuurd dat wij deze werkwijze bepaald niet waarderen, en dat wij niet bereid zijn om meer te gaan betalen. Stel je voor: je komt bij de kassa van de supermarkt en de cassiére zegt: “Dit brood kost 1 euro, maar we hebben een klant en die wil 1,20 euro betalen. U mag het dus voor deze prijs meenemen of u het moet het hier laten!” Wat zouden jullie doen???? Als de mevrouw nu gewoon een mailtje gestuurd had dat de prijzen in Portugal stijgen en dat ze daardoor genoodzaakt was om de prijs met ingang van 1 juli te verhogen hadden we er (misschien) nog even over nagedacht. Nu is het dus iedere ochtend weer een verrassing waar ik de auto kwijt zal raken, maar er is voldoende gratis parkeergelegenheid in de buurt. Daarnaast krijg ik gratis en voor niets extra beweging!

En zoals Johan Cruyff lang geleden al opgemerkt heeft, “ieder nadeel heb z´n voordeel”. In plaats van geld over te maken voor de parkeerplaats hebben we het naar de Casa gebracht: voor twee heerlijke tuinstoelen die we eergisteren opgehaald hebben! Acht weken geleden besteld, en diverse keren te horen gekregen dat ze “volgende week” toch echt zouden arriveren! Okay, via China moesten ze naar Antwerpen en daarna door naar Madeira (en misschien zelfs nog een tussenstop op het vasteland van Portugal) maar ze zijn dan toch aangekomen! Antracietgrijs metaal, netmateriaal dat in dikke elastieken hangt, voetengedeelte dat mee naar boven komt als je de rugleuning naar achteren doet, verstelbaar nekkussentje…. Volgens mij komen we dit weekend niet meer uit de stoelen! En eerlijk gezegd: ik besteed liever het geld aan deze stoelen dan aan een parkeerplaats.

Vanavond moeten we de stoelen hoe dan ook achterlaten: eerst met z´n achten eten in Calheta en daarna voetbal vuurwerk kijken in Funchal (het vuurwerk vanavond is onderdeel van het Atlantische Festival: vier zaterdagavonden 20 minuten vuurwerk, en de winnaar organiseert het met Oudjaar). Onze leraar heeft ons thuis uitgenodigd, en vanaf hun balkon hebben we perfect uitzicht op de haven!
Maar het is ook het begin van het EK: Portugal en Nederland: allebei veel voetbalsucces. Voor Engelse vrienden van ons die gisteren met vakantie aangekomen zijn is het heel gemakkelijk dit jaar: zij zijn voor Portugal! Hoe goed correct mijn voorspellingen zijn kunnen jullie bijhouden in de leukste voetbalpoule van Nederland