Bananen Eiland

Dit evenement, dat beperkt zich tot klassiekers en oldtimers, vindt plaats over drie dagen en beslaat ongeveer 400 km door mooie en vaak kronkelige wegen van Madeira.

Omdat Wil en ik samen 100 jaar zijn geworden … hebben we ons zelf een Smart kado gegeven. Helemaal zwart van kleur. Diesel. Pulse-edition. 4 wielen en een stuur

En wat vond Snoopy ervan? Zie hier …

Voortaan moet je extra opletten als je in Funchal rijdt… Niet alleen op overstekende toeristen, in- en uitparkerende auto´s, plotseling stoppende bestuurders die een mobiel telefoontje ontvangen enzovoorts enzovoorts, maar ook radercontrole!

Het schijnt dat de politie al zo´n maand of 2 bezig is, maar ik zag het pas afgelopen woensdag. Toen voor het Reid´s hotel, maar een geliefde locatie is blijkbaar ook het gedeelte tussen het Forum winkelcentrum en Regency Palace. Prachtig glad asfalt en mooie rechte weg, dus voor je het weet zit je boven de 50 km.

Op zich een goede ontwikkeling hoor, maar ik ben er niet echt blij mee. De parkeercontrole was al scherp, net zoals controle op het niet dragen van veiligheidsgordels en bellen onder het rijden, maar nu dus ook op snelheid. Weest gewaarschuwd!!!

Sinds enige maanden rij ik in een nieuw type Clio (nee, ik heb hem NIET hoeven in te leveren nadat Bianca het eiland verlaten heeft hahaha), en die heeft allerlei leuke gadgets. Zo kun je onder andere bijhouden wat het actuele brandstofverbruik is. Altijd weer leuk om te zien dat een auto heeeel dorstig wordt als ie bergopwaarts gaat, en niets verbruikt als ie bergafwaarts gaat… Toch??? Tenminste, dat verschijnt op het display als ik de auto in de versnelling hou maar geen gas geef. Als ik hem in zijn vrij zet (zou volgens mij met minder weerstand moeten gebeuren waardoor je langer kunt uitrollen) komt er echter een minimaal verbruik op het display te staan… Rarara, ik heb het hier al met enkele mensen over gehad en niemand kan dit goed verklaren.

Daarom (mede gezien de technische mensen in mijn familie) deze dringende vraag! Al lang van plan te posten, maar ja onder het autorijden had ik nooit een werkende laptop bij me en thuis vergat ik het weer… Nu dan toch eindelijk: wie helpt mee dit raadsel op te lossen???

Voor degene die voorbij Ponta do Sol naar het westen wonen (of vaak die kant moeten rijden) …. de hoofdweg tussen Madalena do Mar en Arco da Calheta gaat (weer) dicht van 18 t/m 22 Januari. Men zegt dat de afsluiting alleen zal plaatsvinden tussen 21u en volgende ochtend 7u …. maar je weet wel hoe het hier soms kan gaan.

Jawel, de Smurf is sinds vandaag niet meer in mijn bezit… Niet omdat ie niet beviel hoor, maar omdat Don en ik een luxe-probleem hadden, namelijk drie auto´s voor de deur… Sinds ik met mijn nieuwe baan begonnen ben, heb ik een Clio tot mijn beschikking. Daardoor reed Smurfje eigenlijk niet meer, en nam natuurlijk wel een parkeerplaats in beslag. Vandaar dus het besluit om hem te koop te zetten. Het heeft wel wat telefoontjes opgeleverd, maar geen echt serieus geïnteresseerde.

Via de privé-contacten is de verkoop echter tot stand gekomen! Vandaag zijn de overdrachtspapieren in orde gemaakt en is mijn verzekering beëindigd (als het goed is krijg ik nog iets geld terug) en die van de nieuwe eigenaresse gestart. Ennu… alles geregeld zonder onze privé-vertaler!

Vanmorgen rij ik al vroeg richting luchthaven… In de buurt van Campanário gaat de weg redelijk stijl omhoog, en er rijdt een (oude) motor voor mij… De motorrijder heeft op hetzelfde moment als ik in de gaten dat de motor nét wat kracht tekort komt om zijn inhaalmanouvre snel en soepel te laten verlopen… Hoe ik dat weet??? De motorrijder gaat meepeddelen met zijn benen… Ik begin meteen te lachen, en het komische is dat het peddelen effect heeft, hij rijdt meteen sneller!

Of had dat nou toch te maken met het feit dat we ondertussen boven aan de bult aangekomen zijn???  

Regelmatig kom ik Funchal binnenrijden via de afslag Santa Rita. Dit is de meest westelijke afslag van Funchal, en heel handig als je aan het begin van de hotelzone moet zijn. Het enige nadeel is dat de aansluiting met de “oude” weg van Funchal naar Câmara de Lobos via een Y-splitsing gebeurd, waardoor het zeer onoverzichtelijk is. De aansluiting zit ook nog eens vlak na een bocht, dus je ziet echt niet wat er van links aankomt. Okay, er staat een verkeersspiegel aan de overkant, maar ´s morgens vroeg wordt die compleet verblind door de zon en helpt dus absoluut niets….

Maar geen enkel probleem: meestal staat er een enthousiaste verkeersregelaar aan de overkant, bij het cafeetje. Deze meneer is zeer behulpzaam, en met ruime armgebaren maakt hij je duidelijk of je veilig kunt oversteken of niet… Een enkele keer ontbreekt hij, en dan moet ik echt op de goede gok (voor mijn gevoel althans) extra snel oversteken!

Ook op Madeira is afgelopen weekend de wintertijd weer ingegaan, en het lijkt wel of ik er ieder jaar meer last van heb. Vier weken geleden heb ik ook een uur tijdsverschil meegemaakt tijdens mijn weekje NL: dat leverde geen “jetlag” gevoel op maar dit uurtje verschil wel degelijk!

Misschien is het psychologisch, omdat we er maandagochtend pas aan dachten om de klokken bij te stellen? Gisteren vond mijn lichaam dat het wel tijd was om naar huis te gaan, en toen moest ik nog een uur pfffff….. Gisteravond lag ik dan ook om 22h15 op bed, vroeg voor mijn doen! Heerlijk geslapen en vandaag viel het allemaal gelukkig al weer mee.

Wel merk ik het verschil heel erg als ik naar huis rijd. Nadat ik me de stad uitgeworsteld heb (vandaag deed ik daar alleen al 15 minuten over) kom ik op de oprit naar de snelweg. Ik neem meestal de afslag naar het ziekenhuis, en op het stuk tussen de snelweg en de rotonde wordt een nieuwe tunnel gebouwd die de snelweg en de haven zal gaan verbinden. De werkzaamheden schieten al flink op, maar de nieuwe middenberm is nog niet klaar… Oftewel de lantaarnpalen staan er nog niet! Tot vorige week is me dat niet eens opgevallen, maar nu merk ik wel degelijk dat ze er niet zijn omdat het al flink schemert. Maar de lichtjes op de berghelling tegen Cabo Girão en de prachtige zonsondergangen maken dit weel helemaal goed…

Al twee dagen achterelkaar heb ik weer bij mezelf gedacht: “Wat woon ik toch op een mooi stukje werelnd”!

Op het werk kregen we allemaal een persoonlijke uitnodiging om 1 van de 3 avonden van het Choupana Jazz Festival bij te wonen (donderdag, vrijdag of zaterdag). Aangezien alle namen van de deelnemers mij absolut niets zeiden, mede doordat ik niet thuis ben in de jazz-wereld, deed het mij allemaal weinig. Maar Dalila was erg enthousiast over het optreden op zaterdagavond, van Maria João… Dus wij daar beiden naar toe!

Ik stelde voor om op tijd te arriveren, om verschillende redenen. De weg naar Choupana is errug steil en smal (ik heb daar al eens met twee wielen in de levada gehangen, waarna 4 mannen de auto er weer uit moesten tillen), dus ik wilde voldoende tijd hebben om er met mijn autootje rustig naar toe te klimmen. Ik wilde zó parkeren dat we ook weer gemakkelijk weg konden rijden, en ik wilde het liefst een zitplaats hebben omdat ik weet dat mijn rug begint op te spelen als ik lang moet staan. Dus om 20h50 arriveerden we, werden naar rechts doorgeleid (nog hogerder), en eindigden bij de parkeergarage van het nieuwe voetbalstadion van Nacional. Parkeren was dus in ieder geval geen probleem, en voor het vervoer naar beneden naar het hotel konden we kiezen: Smarts of minibus. Omdat we anders apart vervoerd zouden worden, hebben we besloten voor de minibus. Jawel, van een concurrent, maar ach een kniesoor die daar op let. Terwijl de chauffeur ons naar beneden reed was de stroom auto´s omhoog al behoorlijk intensiever geworden, blij dat ik er niet tussen zat – en diverse keren hellingproef moeten doen!

Eenmaal bij het hotel aangekomen werden we richting zwembad-terras geleid. Pal voor het podium waren klapstoeltjes opgesteld, maar rechts van het podium stonden heerlijke tuinbanken en stoelen, met kussens zó ongelofelijk dik, voorzien van tafeltjes (met asbak, voor Dalila!) en terrasverwarmingen. Dus daar lekker neergeploft, en Dalila heeft slechts een paar keer diverse malen moeten beamen dat het goed was dat we vroeg waren …
Om 22h05 begon het concert, slechts 35 minuten te laat! In de tussentijd hebben wij genoten van een drankje en de parade die aan ons voorbijtrok. Observeren van mensen is en blijft 1 van de leukste dingen van het terrasgebeuren, en hier waren heel uiteenlopende figuren te zien. Van bohemien tot uiterst elegant, en alles wat er tussen zat: er waren zelfs mensen apart voor uit Oostenrijk overgekomen! Daarnaast is het nooit verkeerd om op een mooie avond buiten te zijn en langzaam de avond te zien vallen.

Het optreden zelf was heel apart, maar wel leuk! Maria João kan ongelofelijk veel met haar stem doen, en ze bracht een repertoire van Amerikaanse, Braziliaanse en Afrikaanse nummers. Oh ja, en 1 Portugees nummer van Beatrice (heb ik me laten vertellen). Stel je een combinatie voor van Björk en een kinderlijk klinkende Noraj Jones, dan kom je een heel eind in de buurt. Mooi vond ik de nummers waarop ze geluiden mee met de muziek maakte, maar na 4 had ik dat wel voldoende gehoord voor 1 avond (cultuurbarbaar hahaha).

Voor de terugweg hebben we gekozen om ons met de Smartjes te laten vervoeren. Mijn chauffeur begon een gezellig babbeltje, wat ik allemaal keurig in het Portugees kon beantwoorden. Hij woonde in Calheta, of beter gezegd Prazeres. Hij complimenteerde me met mijn Portugees, en vertelde dat veel van zijn buitenlandse klanten amper een woord Portugees spreken. Plotseling viel het muntje bij mij (misschien is het al bij Renee gevallen???)… ik zat bij de Smart-dealer himself in de auto! Dus Renee: ook jij kreeg een compliment voor de Portugees, en hierbij de hartelijke groeten! Een grappig einde van een hele leuke avond!