Bananen Eiland

Zoals Don al schreef, gaat het prima met ons maar komen we alleen weinig aan schrijven toe.

Voor mij geldt dat het een goede zomer is! Begonnen met 3 maanden versterking (Bianca), en vanaf juli weer alleen aan de slag. Geen probleem omdat er momenteel slechts 1x per week een grote aankomst is, op zondag. Ik merk dat ik de hoeveelheid werk beter aan kan dan vorig jaar, heb inmiddels ruime ervaring en veel situaties al eens meegemaakt. Alleen de administratie er om heen blijft heel veel werk, als solo-kracht doe je uiteraard alles zelf: enveloppen voorbereiden, transferlijsten controleren en zonodig ophaaltijden aanpassen, extra faciliteiten (huurauto´s, excursie/wandelpakketten) controleren en voorbereiden, luchthaven (vertrekken/aankomsten), informatiebijeenkomsten, bezoekuren, kas, mails, vragen beantwoorden, dingen oplossen, (tand)artsen bellen, hotels bellen als mensen van kamer willen veranderen, advertentieverkoop voor in het bestemmingsboekje enz. enz. enz…

Het grappige is dat jongere gasten mij vaak vragen hoeveel uren/dagen ik nu eigenlijk werk. Op papier is het 6 dagen per week, in de praktijk komt het dit jaar neer op 6,5 dag (vorig jaar lukte het echt niet om een dagje vrij te nemen). De mail wordt echter ook op mijn vrije dag gecontroleerd en afgehandeld, en de telefoon gaat ook gewoon door. Oudere mensen (lees vutters en gepensioneerden) hoor ik daar eigenlijk nooit over. Voor hen is het vanzelfsprekender dat je er bent… Het belangrijkste is echter dat ik het werk nog steeds ontzettend leuk vind. Het is me op het lijf geschreven, maar ik ontdek ook steeds meer dat ik commercieel ben (op een niet commerciële manier).

Oh ja, gisteren zijn eindelijk mijn rokken afgespeld (Sas) en ingenomen (ik), het model is op rondere heupen afgesteld dan ik heb (terwijl ik toch niet heb te klagen ), het was een beetje boel “model tent”. Zit nu veel mooier, dus dankjewel Saskia voor de assistentie!!!

Wil en ik krijgen de vraag of wel alles goed gaat met ons … aangezien we niet veel meer schrijven op de blog. Voor wie dit zich ook afvraagt is het antwoord … het gaat goed met ons.

De reden waarom we niet meer zo veel op de blog schrijven is vanwege ons dagelijkse leven … dat simpel gezegd is nu onderverdeeld in twee categorieën namelijk privé en werk. Werk is vanzelfsprekend en behoeft weinig uitleg … en eigenlijk geldt dat ook voor het privé gedeelte. Het schrijven van een blog artikel c.q. publiceren valt weliswaar onder het privé sector, echter het is inmiddels actiepunt nummer 34 op mijn lijst (zogenaamd). Hetzelfde geldt ook voor Wil. Probleem is nu dat iedere keer dat je de punten van boven naar beneden af/uitwerkt … kom je dan in de buurt van punt 25 … dan is het al tijd om weer met de eerste van je lijst te beginnen. Het zijn namelijk dagelijkse / wekelijkse punten dat we hebben. Let wel … ik heb het nu over ons privé gedeelte!

Inmiddels heb ik een inhaalslag gedaan … en is punt 34 aan de beurt. Maar raad eens … ik moet zo met punt 1 opnieuw gaan starten

Mijn manier om vakantie te houden?

Secret Madeira – http://facebook.com/SecretMadeira
Secret Madeira (Twitter) – http://twitter.com/SecretMadeira

Secret Sisters:
Secret Funchal – http://facebook.com/SecretFunchal
Secret Calheta – http://facebook.com/SecretCalheta
Secret Câmara de Lobos – http://facebook.com/SecretCamaradeLobos
Secret Machico – http://facebook.com/SecretMachico
Secret Ponta do Sol – http://facebook.com/SecretPontadoSol
Secret Porto Moniz – http://facebook.com/SecretPortoMoniz
Secret Ribeira Brava – http://facebook.com/SecretRibeiraBrava
Secret Santa Cruz – http://facebook.com/SecretSantaCruz
Secret Santana – http://facebook.com/SecretSantana
Secret São Vicente – http://facebook.com/SecretSaoVicente

Meer info hier over: http://www.prlog.org/10887335.html

Ook Madeira heeft natuurlijk gevolgen gehad van de aswolken. Op donderdag 15.04 zijn onze terugkerende gasten nog nét op tijd op Schiphol aangekomen, een half uurtje later wordt de luchthaven gesloten. Vrijdag begonnen voor ons de eerste extra werkzaamheden, het informeren van alle gasten. Zaterdag de hotels weer langsgereden om een update te brengen, en zaterdagmiddag om 16.00 uur werd duidelijk dat de vlucht voor zondag geannuleerd was. Direct geregeld dat iedereen in het oorspronkelijke hotel kon blijven en een fax gestuurd naar alle gasten die hier persoonlijk bij betrokken waren (lang leve het ouderwetse faxapparaat!). Zondag maar meteen verlenging t/m donderdag laten regelen via de agent, hopelijk zou het niet zo lang nodig zijn maar dat brengt duidelijk voor de gasten en dus minder onrust. Wederom iedereen persoonlijk op de hoogte gebracht en algemene informatie opgehangen in de hotels voor de gasten die hoe dan ook later zouden vertrekken.
Bianca en ik hebben zondagmiddag genoten van de Bloemenparade, net zoals veel andere gasten die hier niet op gerekend hadden (ieder nadeel hep z´n voordeel, Johan Cruyff kreeg weer gelijk!).

Dinsdagmiddag kregen we gelukkig bericht dat er woensdag een extra toestel ingezet wordt om de gasten van zondag op te halen. Snel transfers geregeld en iedereen wederom op de hoogte gebracht van de ophaaltijden. Hotels geïnformeerd dat het uiteindelijk 1 nachtje minder verlenging wordt.

ArkeFly neemt de kosten voor deze onvrijwillige verlenging op zich! Ze zijn dit niet verplicht, maar het wordt uiteraard gigantisch gewaardeerd door de gasten. Alle overige kosten die men gemaakt heeft lopen via de reisverzekering, wie weet zal deze ook nog een deel terugbetalen (dit laat weer eens zien hoe belangrijk het is om een reisverzekering af te sluiten).

Woensdag rij ik mee met de bus om iedereen op te halen. Het werd een bijzondere transfer, nog nooit zoveel mensen blij gezien dat ze naar huis gingen … Eén van de dames is jarig, ze is extra blij dat ze het ´s avonds toch thuis kan vieren. Op de luchthaven krijgen we ongelofelijk veel bedankjes, doet ons goed!

De Engelse collega´s hadden zo´n 1000 mensen die niet naar huis konden… Hiervan zijn er 300 met een cruiseschip meegegaan dat Madeira aandeed, en toen ze maandag in Engeland aankwamen hadden de gasten een gigantisch spandoek gemaakt met “Thank you Thomson” er op. Dit schijnt zelfs het BBC-nieuws gehaald te hebben!

Al met al een hele bijzondere ervaring, we hebben hard gewerkt en lange dagen gemaakt (onze vrije dag is er voor allebei bij ingeschoten), maar de positieve reacties van de gasten maakten veel goed. En die vrije dag, die halen we later wel in!

April t/m juni zijn de drukke maanden op Madeira. Sinds eind maart heb ik versterking, heerlijk! Na een week inwerken kon mijn collega al veel zaken zelfstandig overnemen, inmiddels heb ik nog meer hotels aan haar overgedragen zodat ik meer tijd heb voor de noodzakelijke administratie. Het is ongelofelijk hoeveel werk er achter de schermen gebeurt, maar ik heb in ieder geval 1 dag per week vrij!
En sinds vorige week ben ik aan het sporten: op dinsdag hydroginastica (zeg maar aquajoggen) en op vrijdag ga ik localizade uitproberen. Als ik het goed begrepen heb een soort van billen-buik-benen training, ben benieuwd… Het feit dat ik hier tijd en energie voor heb, geeft al aan dat het stukken gemakkelijker is dan vorig jaar!

Regelmatig kom ik Funchal binnenrijden via de afslag Santa Rita. Dit is de meest westelijke afslag van Funchal, en heel handig als je aan het begin van de hotelzone moet zijn. Het enige nadeel is dat de aansluiting met de “oude” weg van Funchal naar Câmara de Lobos via een Y-splitsing gebeurd, waardoor het zeer onoverzichtelijk is. De aansluiting zit ook nog eens vlak na een bocht, dus je ziet echt niet wat er van links aankomt. Okay, er staat een verkeersspiegel aan de overkant, maar ´s morgens vroeg wordt die compleet verblind door de zon en helpt dus absoluut niets….

Maar geen enkel probleem: meestal staat er een enthousiaste verkeersregelaar aan de overkant, bij het cafeetje. Deze meneer is zeer behulpzaam, en met ruime armgebaren maakt hij je duidelijk of je veilig kunt oversteken of niet… Een enkele keer ontbreekt hij, en dan moet ik echt op de goede gok (voor mijn gevoel althans) extra snel oversteken!

Vorig week ….

Hihihahaha …. hihihahaha (ringtone van mijn mobiel)
Klant : Bom dia Don. We willen je vragen of je voor ons twee nieuwe computers wilt configureren?
Ik : Geen probleem. Zijn de computers al aanwezig bij jullie?
(vreemde vraag? denkt u … normaliter zouden we vanuit kunnen gaan dat ze al aanwezig zijn …. maar uit ervaring weet ik dat het anders kan zijn …)
Klant : Nee, die komen nog vandaag binnen.
Ik : OK. We doen het volgende …. bel me als ze binnen zijn en dan kom ik ze configureren.
(niet echt een klantvriendelijk antwoord … maar nogmaals … ik heb het een en ander hier geleerd …)

Later op de dag ….

Hihihahaha …. hihihahaha
Klant : Boa tarde Don. Computers zijn nog niet binnen. Ze komen pas maandag. Om 9 uur worden ze afgeleverd.
Ik : Maandag? 9 uur? Goed … dan bel ik jullie maandag.
Klant : Je kunt komen want ze hebben ons gegarandeerd dat ze om 9 uur zullen afleveren bij ons.
Ik : Zeker weten?
Klant : Ja, zeker weten.

Maandag …. vandaag …. 9 uur.
Ben nog steeds thuis … aan het werk. Ik neem geen aanstalten om te vertrekken. Ik pak de telefoon om te gaan bellen (en vragen of de computers daadwerkelijk binnen waren) … maar plots …

Hihihahaha … hihihahaha ..
Klant : Ben je in Funchal?
Ik : Nee.
(Gewoon een direct antwoord … en niet ‘Nee, nog niet’ of ‘Ik ben onderweg’ …)
Klant : Ah OK …. want de computers zijn nog niet binnen. Er was een misverstand met de leverancier.
Ik : Aha …
Klant : Zal ik je bellen wanneer ze binnen zijn?
Ik : Goed plan.

Het zal volgens mij ergens volgende week worden …..

Dit is allemaal echt gebeurd en is alleen om te tonen dat vaak het beste is om niet altijd aan te nemen dat dingen vanzelfsprekend zijn. Vanzelfsprekendheid of vanuit gaan dat dingen zo zijn (omdat men dat zegt) … heb ik grotendeels afgeleerd sinds ik hier woon. Het maakt het leven wat makkelijker …

Vandaag zijn Dalila en ik de hele dag op pad geweest, om tuinen te bezoeken! Wat een zware baan heb ik toch hahaha… Nou ja, na alle stress van het hoogseizoen mocht dit ook wel eens een keertje. We hebben samen 45 km gereden, en daarbij 7 tuinen bezocht.

Ik heb toegezegd om de beschrijving van één van de tuinen in het Nederlands te vertalen. Zou dit het begin van een nieuwe carriére zijn?

Vandaag had de postbode het maar druk met ons: drie pakjes!

- Eén uit Nederland voor ons allebei: de fotoshow van Wim & Bas van hun vakantie 1,5 week geleden.
- Eén uit Luxemburg voor Don – met betrekking tot zijn verborgen liefde… Don had dit geheim al onthuld aan Wim & Bas, die onlangs voor bevrediging konden zorgen… Maar nu dus nog meer… Strip….boeken! Schijnt heel ongewoon te zijn voor een Antilliaan!
- Eén voor mij – met betrekking tot mijn carrière? “Als de eigenwijze Girl wordt ontslagen bij de organisatie waar ze zich al 2,5 jaar het vuur uit de sloffen loopt voor haar tirannieke bazin, slaat de paniek toe. De afwijzingsbrieven voor een nieuw baan stapelen zich op. In een wanhopige poging om toch wat te verdienen, solliciteert ze bj My Company, een internetportaal voor vrouwen. Al snel blijkt dit geen droombaan, en terwijl Girl probeert het keiharde bedrijfsleven te combineren met haar idealen, belandt ze van de ene bizarre situatie in de andere.” Oftewel veel leesplezier!

Dank jullie wel lieve Sinterklazen!

Eindelijk weer een berichtje van mijn kant. Alles gaat goed, maar er is gewoon teveel te doen op hetzelfde moment. Dit jaar verwerken we in april meer groepen dan vorig jaar, en dat terwijl we het met z´n tweeën doen in plaats van met z´n drieën. Okay, we hebben twee nieuwe collega´s, maar 1 is gericht op de meeting industry en de andere is net begonnen en moet alles nog leren. Dus verlaat ik kantoor vaak niet voor half 8, zodat ik na het avondeten weinig puf meer heb om achter de PC te kruipen.
Het bloemenfeest hebben we weer overleefd, voor veel organisaties toch de meest drukke week van het jaar. En op de een of andere manier lijkt iedereen een beetje gek te worden tijdens deze week. Normaal gesproken heb ik groepen waarbij het programma niet veranderd hoeft te worden, maar tijdens de bloemenweek willen tour leaders plotseling van alles en nog wat extra gaan bezoeken. Neem daarbij nog een storm-dag waardoor alle excursies afgezegd moesten worden, en je kunt je wel voorstellen dat er heel wat gejongleerd moest worden. De telefoonmaatschappijen hebben uitstekende zaken gedaan, met alle telefoontjes en SMS´jes heen en weer! Neem nou 1 bepaalde groep: het bezoek aan de Orchideentuin stond gepland voor half 11 (men krijgt een rondleiding van de eigenaar, vandaar dat het op afgesproken tijden gaat). Belt de gids: ze willen dit toch liever om 12 uur doen… Niet dus, want dan staan er al andere afspraken gepland!
Maar ach, dat maakt deel uit van het werk en we klagen niet! Natuurlijk kan een groep onverwachts als extra de Monte Palace tuin of de grotten in São Vicente bezoeken, maar dit kost wel extra tijd voor de buschauffeur en de gids (ze zijn langer bezig dan oorspronkelijk gepland), dus naast de entreekosten moet hier ook voor betaald worden.
Ondertussen zijn we ook al weer druk bezig voor 2009, de eerste groepen zijn al bevestigd. Voor mij staat eerst nog een grote klapper aan het einde van dit jaar gepland: een groep van 100 mensen die het vuurwerk komen bewonderen.
We gaan dus gewoon door, en blijven vooral ademhalen en lachen. De sfeer in het team is uitstekend, en dat scheelt een slok op een poncha!

Sinds de 2e week van januari rij ik (tijdelijk) weer in een huurauto. Dit omdat ik een inspectiebezoek gedaan heb met een Duitse klant van ons. Daar de collega die de auto normaal gebruikte op vakantie is, kon ik er tot eind januari in blijven rijden…

Geintje!!! In werkelijkheid is het een Nissan Micra.

Toen deze foto genomen is op de Palheiro Golf course, miezerde het. Aangezien ik onherkenbaar zou zijn achter de voorruit, moest ik wel even buitenboord hangen voor het maken van de foto. Gelukkig was het zicht goed genoeg om probleemloos te rijden. Trouwens nooit geweten dat je zo kan slippen met een golf-buggy, maar ik ben weer een ervaring rijker. Stilstaan op vijf centimeter afstand van je voorganger is toch wel voldoende???