Bananen Eiland

Regelmatig kom ik Funchal binnenrijden via de afslag Santa Rita. Dit is de meest westelijke afslag van Funchal, en heel handig als je aan het begin van de hotelzone moet zijn. Het enige nadeel is dat de aansluiting met de “oude” weg van Funchal naar Câmara de Lobos via een Y-splitsing gebeurd, waardoor het zeer onoverzichtelijk is. De aansluiting zit ook nog eens vlak na een bocht, dus je ziet echt niet wat er van links aankomt. Okay, er staat een verkeersspiegel aan de overkant, maar ´s morgens vroeg wordt die compleet verblind door de zon en helpt dus absoluut niets….

Maar geen enkel probleem: meestal staat er een enthousiaste verkeersregelaar aan de overkant, bij het cafeetje. Deze meneer is zeer behulpzaam, en met ruime armgebaren maakt hij je duidelijk of je veilig kunt oversteken of niet… Een enkele keer ontbreekt hij, en dan moet ik echt op de goede gok (voor mijn gevoel althans) extra snel oversteken!

Vorig week ….

Hihihahaha …. hihihahaha (ringtone van mijn mobiel)
Klant : Bom dia Don. We willen je vragen of je voor ons twee nieuwe computers wilt configureren?
Ik : Geen probleem. Zijn de computers al aanwezig bij jullie?
(vreemde vraag? denkt u … normaliter zouden we vanuit kunnen gaan dat ze al aanwezig zijn …. maar uit ervaring weet ik dat het anders kan zijn …)
Klant : Nee, die komen nog vandaag binnen.
Ik : OK. We doen het volgende …. bel me als ze binnen zijn en dan kom ik ze configureren.
(niet echt een klantvriendelijk antwoord … maar nogmaals … ik heb het een en ander hier geleerd …)

Later op de dag ….

Hihihahaha …. hihihahaha
Klant : Boa tarde Don. Computers zijn nog niet binnen. Ze komen pas maandag. Om 9 uur worden ze afgeleverd.
Ik : Maandag? 9 uur? Goed … dan bel ik jullie maandag.
Klant : Je kunt komen want ze hebben ons gegarandeerd dat ze om 9 uur zullen afleveren bij ons.
Ik : Zeker weten?
Klant : Ja, zeker weten.

Maandag …. vandaag …. 9 uur.
Ben nog steeds thuis … aan het werk. Ik neem geen aanstalten om te vertrekken. Ik pak de telefoon om te gaan bellen (en vragen of de computers daadwerkelijk binnen waren) … maar plots …

Hihihahaha … hihihahaha ..
Klant : Ben je in Funchal?
Ik : Nee.
(Gewoon een direct antwoord … en niet ‘Nee, nog niet’ of ‘Ik ben onderweg’ …)
Klant : Ah OK …. want de computers zijn nog niet binnen. Er was een misverstand met de leverancier.
Ik : Aha …
Klant : Zal ik je bellen wanneer ze binnen zijn?
Ik : Goed plan.

Het zal volgens mij ergens volgende week worden …..

Dit is allemaal echt gebeurd en is alleen om te tonen dat vaak het beste is om niet altijd aan te nemen dat dingen vanzelfsprekend zijn. Vanzelfsprekendheid of vanuit gaan dat dingen zo zijn (omdat men dat zegt) … heb ik grotendeels afgeleerd sinds ik hier woon. Het maakt het leven wat makkelijker …

Vandaag zijn Dalila en ik de hele dag op pad geweest, om tuinen te bezoeken! Wat een zware baan heb ik toch hahaha… Nou ja, na alle stress van het hoogseizoen mocht dit ook wel eens een keertje. We hebben samen 45 km gereden, en daarbij 7 tuinen bezocht.

Ik heb toegezegd om de beschrijving van één van de tuinen in het Nederlands te vertalen. Zou dit het begin van een nieuwe carriére zijn?

Vandaag had de postbode het maar druk met ons: drie pakjes!

- Eén uit Nederland voor ons allebei: de fotoshow van Wim & Bas van hun vakantie 1,5 week geleden.
- Eén uit Luxemburg voor Don – met betrekking tot zijn verborgen liefde… Don had dit geheim al onthuld aan Wim & Bas, die onlangs voor bevrediging konden zorgen… Maar nu dus nog meer… Strip….boeken! Schijnt heel ongewoon te zijn voor een Antilliaan!
- Eén voor mij – met betrekking tot mijn carrière? “Als de eigenwijze Girl wordt ontslagen bij de organisatie waar ze zich al 2,5 jaar het vuur uit de sloffen loopt voor haar tirannieke bazin, slaat de paniek toe. De afwijzingsbrieven voor een nieuw baan stapelen zich op. In een wanhopige poging om toch wat te verdienen, solliciteert ze bj My Company, een internetportaal voor vrouwen. Al snel blijkt dit geen droombaan, en terwijl Girl probeert het keiharde bedrijfsleven te combineren met haar idealen, belandt ze van de ene bizarre situatie in de andere.” Oftewel veel leesplezier!

Dank jullie wel lieve Sinterklazen!

Eindelijk weer een berichtje van mijn kant. Alles gaat goed, maar er is gewoon teveel te doen op hetzelfde moment. Dit jaar verwerken we in april meer groepen dan vorig jaar, en dat terwijl we het met z´n tweeën doen in plaats van met z´n drieën. Okay, we hebben twee nieuwe collega´s, maar 1 is gericht op de meeting industry en de andere is net begonnen en moet alles nog leren. Dus verlaat ik kantoor vaak niet voor half 8, zodat ik na het avondeten weinig puf meer heb om achter de PC te kruipen.
Het bloemenfeest hebben we weer overleefd, voor veel organisaties toch de meest drukke week van het jaar. En op de een of andere manier lijkt iedereen een beetje gek te worden tijdens deze week. Normaal gesproken heb ik groepen waarbij het programma niet veranderd hoeft te worden, maar tijdens de bloemenweek willen tour leaders plotseling van alles en nog wat extra gaan bezoeken. Neem daarbij nog een storm-dag waardoor alle excursies afgezegd moesten worden, en je kunt je wel voorstellen dat er heel wat gejongleerd moest worden. De telefoonmaatschappijen hebben uitstekende zaken gedaan, met alle telefoontjes en SMS´jes heen en weer! Neem nou 1 bepaalde groep: het bezoek aan de Orchideentuin stond gepland voor half 11 (men krijgt een rondleiding van de eigenaar, vandaar dat het op afgesproken tijden gaat). Belt de gids: ze willen dit toch liever om 12 uur doen… Niet dus, want dan staan er al andere afspraken gepland!
Maar ach, dat maakt deel uit van het werk en we klagen niet! Natuurlijk kan een groep onverwachts als extra de Monte Palace tuin of de grotten in São Vicente bezoeken, maar dit kost wel extra tijd voor de buschauffeur en de gids (ze zijn langer bezig dan oorspronkelijk gepland), dus naast de entreekosten moet hier ook voor betaald worden.
Ondertussen zijn we ook al weer druk bezig voor 2009, de eerste groepen zijn al bevestigd. Voor mij staat eerst nog een grote klapper aan het einde van dit jaar gepland: een groep van 100 mensen die het vuurwerk komen bewonderen.
We gaan dus gewoon door, en blijven vooral ademhalen en lachen. De sfeer in het team is uitstekend, en dat scheelt een slok op een poncha!

Sinds de 2e week van januari rij ik (tijdelijk) weer in een huurauto. Dit omdat ik een inspectiebezoek gedaan heb met een Duitse klant van ons. Daar de collega die de auto normaal gebruikte op vakantie is, kon ik er tot eind januari in blijven rijden…

Geintje!!! In werkelijkheid is het een Nissan Micra.

Toen deze foto genomen is op de Palheiro Golf course, miezerde het. Aangezien ik onherkenbaar zou zijn achter de voorruit, moest ik wel even buitenboord hangen voor het maken van de foto. Gelukkig was het zicht goed genoeg om probleemloos te rijden. Trouwens nooit geweten dat je zo kan slippen met een golf-buggy, maar ik ben weer een ervaring rijker. Stilstaan op vijf centimeter afstand van je voorganger is toch wel voldoende???

Marcel scoort de laatste tijd hoog met Hollandse specialiteiten. Eerst had hij al oude kaas meegenomen voor Don (en mij natuurlijk ook een beetje), gisteren heeft hij een deel van de Nederlandse bevolking op Madeira van heerlijke oliebollen voorzien, en morgenavond zijn Don en ik uitgenodigd voor een andere Hollandse specialiteit… Speciaal ingevlogen vanuit Nederland… het begint met een F en eindigt met een L…. meer verklap ik niet

Woensdagavond ga ik weer in mijn favorieten Espetada-restaurant eten: de Adega da Quinta. ’s Morgens haal ik namelijk een Duitse dame van het vliegveld voor een inspectiebezoek van een paar dagen, en dan is het altijd handig als je jezelf indeelt op de onderdelen die je leuk vindt… Donderdag en vrijdag ga ik overdag met haar op stap, donderdagavond neemt Dalila het diner waar en vrijdag Carmo. Zo kan ik naar Portugese les en heb een avondje vrij. Zaterdag overdag ben ik weer aan de beurt, en ik zou het eerlijk gezegd niet erg vinden om het afscheidsavondeten in Restaurante do Forte bij te wonen (één van de toprestaurants in Funchal). Zondagochtend regel ik een taxi om haar weer naar het vliegveld te brengen: 08h40 vertrek vanuit het hotel vind ik toch een beetje te vroeg… ’s Avonds “afscheids”etentje met Janine en Claus, voordat Janine naar Duitsland vertrekt om daar een goede maand later te gaan bevallen.
En dan is de 3e week van Januari ook al weer voorbij, pfffff… Mensen zeggen wel eens dat het een lange maand is hahaha….

Sommige meubelstukken maken heel wat mee in hun leven. Neem nu de banken van M&M: van Duitsland naar Arco da Calheta, van Arco da Calheta naar Fajã da Ovelha en van Fajã da Ovelha naar…. Arco da Calheta!

Weliswaar in het naastgelegen appartement, maar dus bijna weer terug op hun oude stekkie. Zelfs weer vervoerd in hetzelfde busje…Oftewel M&M hebben nieuwe banken gekocht, en wij kregen hun “oude” banken. Hoewel de staat van het leer minder goed is dan van de banken die we hadden (dat krijg je nu eenmaal met twee kittens in huis), is het model van deze banken beter. Hoger, diepere zitting, kortom aangenamer zitten voor langere tijd.

Gisteren hebben we een soort vroege voorjaarsschoonmaak gehouden. De garage weer eens onder handen genomen, evenals de twee extra slaapkamers (hoe meer ruimte hoe meer troep een mens bewaard). Voorlopig staan de oude banken verdeeld over beide kamers, maar misschien dat Noud&Peter hier binnenkort tijdelijk gebruik van kunnen maken. Mooi doorgeefsysteem toch?

Don is het jaar hoe dan ook bijzonder begonnen. Hij is donderdag en vrijdag naar Lissabon geweest, om daar de netwerkvoorzieningen in het nieuwe kantoor van JC Tours te regelen. Dus donderdagochtend om 6 uur werd hij opgehaald bij het kantoor in Funchal, en even na negenen arriveerde hij (samen met 1 van de managers) in Lissabon. Vanaf dat moment was het buffelen (dus echt geen tijd voor Ikea/Decathlon bezoekjes), maar uiteindelijk is alles gelukt, men kan aan de slag maandag!

December heet laagseizoen te zijn, maar toch is het behoorlijk druk! Dalila heeft de afgelopen twee weken vakantie gehad, dus verwerkte ik haar mail ook. Gevolg was dat ik zelfs mailtjes in het Spaans en Frans beantwoord heb (al moet ik eerlijk zeggen dat op het Franse mailtje een volgende vraag in het Engels volgde hahahaha).

Verder is de tijd aangebroken van Kerstborrels en -dineetjes. Afgelopen woensdag was de borrel van Hotel Girassol, een hotel wat ik totnutoe alleen van de buitenkant kende, dus geprofiteerd om het hotel alvast wat te verkennen. In januari zullen we een uitgebreider bezoek brengen, waarbij we ook een kamer gaan zien.

Donderdag was de befaamde borrel van “”The Madeira Wine Company”. Na de Portugese les ben ik toch nog even heengegaan, deze borrel is zeer populair bij de gidsen en altijd goed om de contacten te vernieuwen. Als altijd gezellig, maar helaas geen prijs gewonnen (het weekend naar Porto voor twee personen klonk wel heel aantrekkelijk), maar dat geeft niet. Als het zonnetje maar in je hart schijnt hahaha….

Vandaag, zaterdag dus, ben ik op stap geweest voor een FamTrip. Ontbijten in het CS Madeira, Palheiro Golf bezocht, restaurante do Forte bezocht, lunchen in Casino Park, en daarna nog even naar Câmara de Lobos en Cabo Girão. Vanavond hebben ze afscheidsdiner in de Vila Cipriani, het Italiaanse restaurant dat bij het Reid’s hotel behoort, maar daar hoefde ik niet bij aanwezig te zijn. Jammer vanwege het heerlijke eten, niet jammer omdat ik nu lekker thuis ben!

Gelukkig is Dalila maandag weer terug, en voor komende week staan er (nog) geen etentjes en borrels gepland. Wel een leuke avond op zaterdag, maar daarover later meer…

Het einde van een jaar leent zich uitstekend om eens terug te kijken, en natuurlijk nog meer om vooruit te kijken. Wij hebben dit gisteren gedaan met het werk: ’s ochtends tijdens een bijeenkomst in het Reid’s Hotel en ’s avonds tijdens een etentje in restarant FX in Funchal.

Gestart op 1 maart 2006 met 4 medewerkers, mogen we gerust zeggen dat JC Tours in die bijna twee jaar uitgegroeid is tot een volwaardige DMC (Destination Management Company). In januari wordt een kantoor geopend in Lissabon, waardoor we ook het “continent” (zoals het vasteland genoemd wordt) kunnen verzorgen. Komende week zal het 2e kantoor in Funchal geopend worden, hier zullen twee collega’s van outgoing (voor de Madeirensers die een vakantie willen boeken) komen te werken. Kortom, het gaat goed!

’s Avonds was ontspannend: heerlijk gegeten, leuke locatie, uitzicht op de haven met al zijn lichtjes, we hebben genoten! De heren kreeg twee flessen wijn en de dames een klein Longchamps portemonneetje, ideaal voor munten (koffie-/parkeergeld) en een lipstick.

Altijd weer leuk om collega’s buiten de kantooruren om te zien: plotseling merk je dat mensen roken, dat hun privé-kledingsmaak toch heel verschillend is dan tijdens werkuren en je praat over andere onderwerpen.

Vanmiddag is een soort verlate Sinterklaas: we gaan ons deel van de Ikea-bestelling ophalen bij M&M!!!!