We hebben een kleintje…

June 19th, 2009 § 1 comment § permalink

Nee, geen baby, kat of auto maar….. een afwasmachine!

Noud&Peter hadden een kleine Bosch afwasmachine, hetzelfde type als ze ook aan boord gebruiken. Inmiddels is de keuken in het nieuwe huis compleet afgeleverd, en daar staat een “normaal” formaat afwasmachine. Onze keuken is niet gigantisch groot maar dit kleine apparaat past er absoluut zeker weten in! Met enige improvisatie voor wat betreft de wateraansluiting is hij deze week in gebruik genomen. Via het keukenkastje water aansluiten is geen optie, daar de leidingen in de muur weggewerkt zitten. Daarom heeft Don een tuinslang-aansluiting op de keukenkraan gezet, en dit werkt prima. Zolang de afwasmachine draait kunnen we de keukenkraan niet gebruiken, maar dat hebben we er graag voor over… 😆

Noud&Peter: nogmaals van harte bedankt, we zijn er ontzettend blij mee!!!

Geduld is een mierennest

May 5th, 2009 § 8 comments § permalink

Wat een dag vandaag!
Eerst voorgeschiedenis …..
Dit jaar vervalt mijn Nederlandse rijbewijs. Dus heb ik besloten om een Portugese aan te vragen. Ook al is de vervaldatum van mijn NL rijbewijs pas in November dit jaar …. was het verstandig om toch nu de aanvraag naar de PT versie te starten …. ook al beweren ze dat het maar één maand duurt (ja … en ik geloof ook dat elfjes bestaan).

En dus op naar de bureaucratische tunnel zonder licht …. genaamd DGV (Direcção Geral de Viação) … waar je je rijbewijs kunt vernieuwen.

Ondanks mijn voorbereidingen (paspoort, pasfoto’s, rijbewijs, inwoners certificaat e.d.) ontbrak 1 formulier …. namelijk Atestado Médico para Condutor de Veículos (Medisch attest voor bestuurders van voertuigen). En raad eens …. formulier in kwestie hebben ze niet. Die moest ik ophalen elders in de stad (einde Ruas das Pretas) bij de Instituto de Administração da Saude (Administratie voor Gezondheidszorg). En dus …. trip-trip-trip …. op naar de volgende tunnel. Gelukkig was deze kort … en dankzij dat ik in het Portugees aan respectievelijk 4-tal mensen aldaar vroeg naar het formulier. Snel geholpen en hoefde niet te betalen (vroeger moest je voor ieder formulier betalen). Maar we waren er nog niet! Het formulier moest deels door mij en deels door een arts worden ingevuld. Dus dacht ik …. weet je wat ik laat het door mijn huisarts in Funchal invullen. Afspraak gemaakt.

Vandaag dus bij de dokter …. zoals gewoonlijk kwam hij te laat binnen … maar ik was voorbereid en ik had een boek mee. Vier wachtende voor me. Eenmaal aan de buurt …. ho, ho …. jij moet het eerst invullen … dan pas vul ik de rest. Zen, zen …. ging het door mijn hoofd. Terug in de wachtkamer en formulier ingevuld. Later vulde hij de rest in en zette twee stickers in plaats van een stempel op de formulieren (moderne dokter). Ik wenste hem een fijne vakantie want hij gaat morgen op reis naar Engeland.

Een stemmetje in mijn hoofd riep het volgende Ga naar de DGV …. ga nu naar de DGV …
Zo gezegd, zo gedaan ….

Daar bij de DGV aangekomen … nummertjes machine werkt niet. Een mevrouw wees me naar de nummertjes machine en ik zei ‘ is stuk‘. Stuk? alsof ze me niet geloofde … en ging kijken. Inderdaad … stuk. Gaat u dan maar zitten bij tafel 1. Zo gezegd, zo gedaan.

Komt later een meneer naar me toe …. wat is uw nummer? …. ik val alweer in de herhaling … nummertjes machine stuk …. man gelooft me (alweer) niet. Checkt de machine … en vervolgens … wat kan ik voor u doen. Ik gaf aan dat ik mijn rijbewijs wilde vervangen … en liet alle documenten zien … dus ook de medisch attest. Eindelijk … dacht ik …. het is gelukt.

Ha, nee! Dat kan ik niet accepteren riep hij geïrriteerd tegen me. Ik keek verbaasd naar hem en hij wees naar een regel dat de dokter had ingevuld. Dit was de regel “Ligeiros não profisional” (auto’s niet voor beroep). De woorden “naõ profisional” waren uit den boze …. dat mocht niet meer. OK dacht ik …. streep ze dan door. Ooo nee! Dat kan/mocht niet! Alleen de dokter mag dat veranderen.

Intussen kwam de vrouw die eigenlijk achter tafel 1 hoorde te zitten terug van haar lunch. Ik zag al aan haar gezicht dat de lunch haar niet goed was bevallen. Ik heb pech vandaag … dacht ik bij me zelf. Haar eerste zin was Waar is u nummer?

Ook zij begon geïrriteerd te spuien dat de regel niet kon … en dus kon ze het attest niet accepteren. Twee woordjes? … alsof het einde van de wereld betekende. Normaal ben ik een rustige type … maar op dat moment werd ik behoorlijk pissig. Ik bespaar u verder wat er allemaal is gezegd … behalve dat ik eindigde met de zin “isto é foder formigas!” …. oftewel dit is mieren neuken. Aan alle mieren en liefhebbers van mieren onder u … ik bied mijn excuses aan voor mijn taalgebruik. De vrouw keek me verbaasd aan toen ik het zei. Of ze het begreep weet ik niet … maar één ding wist ik zeker …. verder discussiëren had weinig zin. Ik vroeg aan haar of ik haar chef kon spreken …. het was helaas diezelfde man die aan het begin zo tekeer ging bij het zien van het formulier. Hij zei zelfs …. dat als ik wilde dan kon ik de klachtenboek invullen …. dat zegt me al genoeg dat het een verloren zaak was geworden.

Ik werd zo pissed met hun beweringen …. zoals “… als ik zelf een punt zo zetten op het document, dan ga ik naar de gevangenis …“. Ja zeg … bullshit! …. nogmaals mijn excuses aan alle rund liefhebbers en stieren onder u.

Dan maar snel naar mijn huisarts …. voordat hij met vakantie gaat. Alweer arriveerde hij later (zen, zen, zen, zen). Toen hij mij zag zitten … keek hij me met grote ogen aan. Ik profiteerde om zijn aandacht vast te houden en legde hem uit wat er was gebeurd. Hij vertelde me dat hij al 30 jaar lang dat ene regel zo invulde …. “Ligeiros não profisional”. Ik vroeg aan hem (op instructies van DGV) of hij die twee woorden kon doorstrepen en zijn handtekening ernaast kon zetten. Zo gezegd, zo gedaan.

Mijn dokter zei nog het volgende: The man that has the key to the loo … is very powerfull (de mand die de sleutel van de toilet heeft … is heel machtig!) … om aan te geven hoe de bureaucratie is hier op het eiland (en ook elders). Hij vond het zo zielig voor mij … dat ik hoefde niet te betalen voor de consult.

En dus …. DGV …. maar dat wordt pas volgende week. Het is verstandig dat ik me even niet laat zien in de mierennest ….

Wasknijpers

January 24th, 2009 § 8 comments § permalink

Is er nou écht geen fabrikant die een goed en stevig, Wil-bestendig model wasknijper kan ontwerpen?

Op Madeira gaan ze sowieso al niet zo lang mee, omdat het kunststof bros wordt door de UV-straling. Dus regelmatig knijp ik (en anderen ook heb ik begrepen) hele stukken van de pootjes. Afgelopen week heb ik weer eens een pakje grotere knijpers aangeschaft, altijd handig voor de zwaardere stukken zoals broeken en badhanddoeken. Maar… als je die iets te enthousiast vastpakt schiet de ene helft uit het metalen klemmetje.

Alstublieft meneer de wasknijperfabrikant, kan dat klemmetje niet nét even om het hoekje doorlopen? Dan kan dat losschieten volgens mij namelijk niet meer gebeuren.

Al met al zijn de houten knijpers toch het stevigst, maar ja die worden altijd zo lelijk van al het vocht dat er intrekt. Heel lang geleden heb ik gehoord dat de Engelsen een ander model gebruiken, meer een soort split die je vastklemt op de waslijn. Niks geen metalen klemmetjes die de helften op elkaar moeten houden… Toch maar eens zoeken of ik zoiets kan vinden… &%$#%/#$*%$

Madeirense logica … water kan branden

January 22nd, 2009 § 7 comments § permalink

We hebben bij de Modelo een verwarming op gas gekocht. Dit was inclusief een gratis gas fles van de Galp. Er was een voucher inbegrepen waar je NAW gegevens moest invullen en vervolgens ging je met je lege gasfles naar de Galp om die gratis in te ruilen met een volle.

Gelukkig hadden we al een extra Galp fles thuis (nog half vol) … en dus hoefden we alleen te wachten totdat die leeg was en konden we de gratis fles ophalen (inruilen).

Tot zo ver is alles wel logisch …

Gisteravond gaf de fles zijn laatste zuchtje gas. Vanmiddag stapte ik in de auto met de wijlen gasfles en reed richting de Galp station te Tabua … dat een paar km verderop ligt (tussen Ponta do Sol en Ribeira Brava).

Echter mijn intuïtie speelde parten met mij … en ik ging voorbereid.

Daar aangekomen bij de Galp …. ik kom een gratis gasfles ophalen dat hoort bij deze aanbieding en ik liet hem de Galp voucher zien.
De man keek alsof hij water zag branden … zonder gas.

Mee naar het kantoortje. Vrouw op het kantoortje …. zag ook water branden.

Zij belde het hoofdkantoor. Legde situatie uit … en ik durfde te wedden dat de persoon aan de andere kant van de lijn ook water zag branden.
Zij wordt doorverwezen naar iemand anders. Alweer water branden.
Na een kwartier aan de lijn … het kantoor vrouwtje: Ze zeggen dat u naar een Revendedor (dealer) van Galp moet gaan en die is in Funchal …
Moest ik nu helemaal naar Funchal gaan rijden? …. nee, dat dacht ik van niet!
En wat zijn jullie? vroeg ik
We zijn een Posto de Abastecimento (leverancier) … en u moet naar de revendedor in Funchal gaan.
Ik keek op de voucher en daarin stond “… zowel Revendedores en Postos de Abastecimento.” …. ik liet haar de regel in kwestie op de voucher zien.
Tja … maar hoofdkantoor zegt …
Bel de hoofdkantoor …. ik wil met hun spreken!

Hoofdkantoor (Funchal) aan de lijn: Ja … maar wij weten niks van die aktie ….

Vervolgens word ik geconfronteerd met een aantal eigenaardige logica ….

Logica 1
Hoofdkantoor aan de lijn: Maar als ik u een volle gasfles geef …. wie gaat het dan mij betalen?
Ik: Das niet mijn probleem! Ik heb recht op een gratis gasfles volgens Galp (het bewijs had ik) en hoe jullie het administratief willen regelen is Galp zijn probleem en niet de mijne!

Ik bleef volhardend en zij zouden contact opnemen met de hogerhand binnen Galp. Ik bleef wachten.

Intussen schaarde (zoals verwacht) bijna het hele personeel van het pompstation te Tabua op het kleine kantoortje. En zoals verwacht … bemoeide iedereen zich ermee door zijn zegje te doen.

Tja … wij waren niet op de hoogte gebracht over deze aktie.
Als ze ons niks zeggen dan weten we het ook niet.

En toen kwam …. Logica 2
De pompbediende keek naar de voucher:
Ho, ho, attentie! …. hier staat dat het alleen geldig is tot 31 december!!! En dus niet meer geldig!
Ja zei ik wat staat er precies geschreven?
Hij las voor: Aanbieding is geldig tot 31 december 2009 …. (1 minuut stilte) …. oooooo ja (inclusief een onnozele glimlach).

Logica 3
Vrouwtje van het kantoortje:
Attentie … er staat dat Galp u een gratis Carga de Gas aanbiedt …. en dat is een lege fles!
Ik keek haar aan ….. als er staat dat ik met een lege fles een andere fles kan ruilen … dat ik gewoonweg een nieuwe lege fles dan krijg?
Helaas was er bij haar geen stilte moment en ze bleef volharden: …. een Carga de Gas is een lege fles.
Op dat moment zag ik ook water branden en in mijn gedachten riep ik Yes dear!

Op de voucher stond een telefoonnummer voor de Galp call center. Ik belde dat nummer via mijn mobiel. Mannetje aan de lijn. Ik legde de situatie uit.
Hoorde ik vervolgens … Logica 4
Ja maar niet bij alle leveranciers (Postos de Abastecimento) kan je inruilen …
Daar stond niks over op de voucher. Er stond zowel Revendedores en Postos de Abastecimentopunt!
Wat brandt dat water lang zeg.

Logica 5
OK vroeg ik (geïrriteerd) aan dat mannetje … geef me dan aan welke leverancier ik terecht kan met mijn lege fles.
Welke district woont u?
Ponta do Sol … Madeira
Ponta wat?
Ponta do Sol .. Madeira
Waar lig dat?
Water brand nog steeds.
Madeira … het eiland.
Oooooo … u woont op het eiland.
De zee staat in vlam.

Even kijken … aha gevonden … Ponta do Sol en de dichtstbijzijnde leverancier waar u uw gratis gasfles kunt ophalen is …….. Tabua!
Ik keek op dat moment naar het Atlantische oceaan … het stond helemaal in brand. Dat was dus logica 6.

Uiteindelijk …… na lang gezeur en geduld …. ik reed weg …. met een nieuwe volle en gratis Galp gas fles.

O ja …. ik kon het alleen meekrijgen als ik een kopie van het factuur (en niet de bon) van het aankoop van de gas verwarming aan hun gaf. Weet je nog dat ik schreef dat mijn intuïtie op hol sloeg? Ik had toevallig bij de Modelo een factuur gevraagd en die gaven ze … met een extra kopie eraan … en die had ik mee. Stel je voor dat ik niet had gevraagd en alleen een bon bij me had …. dan zou ik nu dit verhaal niet hebben geschreven maar … stond ik nog steeds in een klein kantoortje te Tabua …. en keek naar brandende water.

Advies: meer en meer zie ik dat dankzij dat ik de (basis) Portugese taal ken (en kan) … het een primaire behoefte is geworden om hier te (kunnen) wonen. Daarnaast moet je ook heel veel geduld hebben … je niet gek laten maken …. en volhardend blijven … totdat je … water echt ziet branden.

Verweekte watjes

December 30th, 2008 § 5 comments § permalink

We worden steeds meer een watje, na 4 jaar op Madeira vinden we het steeds sneller “koud”. Maar zeg nu zelf, opstaan in een huis met slechts 16 graden en een luchtvochtigheid van rond de 50%, en alleen een klein verwarmingselementje dat warme lucht de kamer in moet blazen is niet echt aangenaam. Isabel heeft dan ook moeten afzien de eerste paar dagen, maar sinds gisteren hebben we een perfecte oplossing: een gaskachel!

Diverse mensen in onze omgeving hebben er 1 of meer staan, en bij toeval kwam dit onderwerp ter sprake met één van Don´s “klanten”. We konden van hem wel 1 lenen om te zien of het beviel… Dus gisteren heeft Don de kachel opgehaald plus een mooie lichtgewicht gasfles bij de Galp. Voorlopig zitten we heerlijk warm, 20 graden voelt stukken aangenamer! Proef is geslaagd hahaha…

Verder heb ik vorige week iets aangeschaft waar ik zelf eigenlijk nog steeds een beetje beduusd van ben… Toen ik de 1e keer op Madeira kwam en het in de winkels zag vond ik het echt belachelijk! Maar ja, wij kwamen toen van 5 graden in 20 graden warmte terecht, en wie heeft er dan behoefte aan een … winterjas! Nu ik inmiddels 4 winters verder ben besef ik dat dit toch echt wel handig kan zijn, dus niet lang nagedacht (moet je nooit doen in de uitverkoop) en helemaal compleet met pool-bontrand ben ik nu tegen alle regen en storm beschermd!

De Kerstdagen zijn nat maar gezellig voorbijgegaan. Heerlijk gegeten op diverse locaties, de Kerstman wist ons ook aan de noordkant van Madeira te vinden en was zwaarbeladen met kadoos! Zelfs diverse gedichten er nog bij, waar vind je dat tegenwoordig?

Isabel geniet volop, en is lekker in huis aan het rommelen. Ze heeft me inmiddels al diverse recepten geleerd, ik ga ze binnenkort op slachtoffers uitproberen :mrgreen:

Klussendag

November 9th, 2008 § Comments Off on Klussendag § permalink

Na een zeer leuke maar choatische week (veel buiten de deur gegeten, hetzij voor het werk hetzij privé) was vandaag echt een dag die in en om het huis besteed is. Gisteren al diverse wassen weggedraaid, vandaag geprofiteerd van de zon/wind combinatie waarbij de hoeslakens en dekbedhoezen nét niet van de waslijn afwaaiden maar wel snel droog waren) en in huis diverse klussen gedaan.

Boven stond een oude kledingkast, die geluid maakte… Geen gekraak hoor, meer een geknak… Houtwormen maken behoorlijk veel lawaai, en dat vonden wij in een huis met houten vloeren geen lekker idee. Aangezien het kreng niet gemakkelijk door het smalle trappengat zou gaan, heeft Don de kast helemaal uitelkaar gehaald. Nu staat ie in delen in de schuur (de kast dus) en zal hopelijk geen verdere schade meer aanrichten. Hierdoor konden wij onze kastenkamer iets anders indelen, waardoor alles ruimer oogt.

Maar om de onttakelde kast in de schuur te krijgen, moest deze eerst opgeruimd worden. Hoe meer ruimte men heeft hoe meer troep men bewaard, dus hoog tijd om dit eens kritisch te bekijken. Het grappige is dat we eigenlijk weinig weggedaan hebben, maar wel goed herverdeeld. Ook hier hebben we met wat logica veel meer ruimte gecreëerd.

Eén van de stellingkasten is van de schuur naar de eetkamer (ook wel bekend als hobbykamer Wil) verhuisd. Alle naaibenodigdheden staan nu netjes geordend, en het stapeltje “nog te bewerken” lapjes is redelijk dun geworden dus kan wel weer aangevuld worden 😆 …

Wat er vandaag nog wel gaat gebeuren is de was opruimen (volgende fase in het nooit eindigende proces) en de afwas doen. Dan zijn we weer helemaal klaar voor een nieuwe werkweek!

Z´n gangetje

October 19th, 2008 § Comments Off on Z´n gangetje § permalink

Alles gaat hier lekker z´n gangetje. Het weer is ongelofelijk mooi voor de tijd van het jaar, in huis doen we beetje bij beetje steeds meer klusjes, het werk draait voor ons allebei lekker (Don heeft zelfs momenten dat hij “nee” moet zeggen en een project doorsluist naar een vriend), en dit weekend heb ik een lange broek en 2 topjes gemaakt! De broek is nagemaakt van een model dat heerlijk zat maar waarvan de stof echt gaar was, en ik ben dik tevreden over het eindresultaat! Vanavond modeshow 😆

Vanmorgen hebben we de bolletjes geplant die verstuurd waren vanuit Nederland: tulpen en blauwe druijfjes… Totnutoe deden tulpen het niet goed in een pot, maar nu staan ze in de volle grond dus we hopen op beter resultaat. Waarschijnlijk heeft de hogere wintertemparatuur een grote invloed, anders zouden we het niet weten… Ik heb pepertjes gezaaid en de plantjes groeien als kool. De lavendel in de pot maakt behoorlijk wat blaadjes maar groeit verder niet echt verder, de zaadjes die ik direct in de grond gedaan heb doen hoe dan ook weinig. Ach, als je het niet probeert wordt het zeker niets, toch?

Wonen op Madeira

March 13th, 2008 § 10 comments § permalink

Blog-lezers zijn begonnen met een conversatie (in voorgaande blog) over het wonen op het eiland Madeira. Dat er te weinig informatie te vinden is op het Internet. Klopt … zoals ik reeds schreef dit soort zaken is niet makkelijk te vinden … maar al vragend krijg je (provavelmente) de antwoorden. Het beste is om gericht te vragen en ook per onderwerp …. zo verleg je de drempel iets lager voor anderen erop te reageren.


Cecilia:

Ik zoek me suf op internet over informatie over wonen op Madeira (hoef over een kleine 2 jaar niet meer te werken), maar kan niets vinden. Armen vol info voor toeristen maar over wonen, huren, kosten levensonderhoud, enz.. geen letter. Wie weet waar ik wat kan vinden?

Noud:

Jouw zoektocht heb ik ook al ondernomen. Echter de cijfers die je zoekt zul je nergens vinden. Over huurpijzen: er zijn genoeg nederlanders die daar huren dus prijzen daarvan kun je makkelijk krijgen. Ik had een boffie om een oud huis tijdelijk te kunnen huren voor 160 euri per maand. Maar volgens mij is dat redelijk uitzonderlijk. De kosten van levensonderhoud zijn naar mijn idee lager. Zeker als je zelf dingen klaar maakt en niet alleen leeft op voorgeneden groenten etc.

“Raad iedereen (die van plan zijn om naar Madeira te verhuizen) aan om in eerste instantie te huren en daarna te gaan kopen”

Van mijn kant …. ik raad iedereen (die van plan zijn om naar Madeira te verhuizen) aan om in eerste instantie te huren en daarna te gaan kopen. Ervaring heeft vaak geleerd dat je een woning en locatie in het begin ontzettend leuk vindt … maar later je van gedachten verandert (omdat elders veel rustiger, leuker en beter is). Wij zelf zijn begonnen in Funchal (was leuk) toen zijn we naar Caniço verhuisd (nog leuker) en nu wonen we te Calheta (ontzettend leuk). We hebben alleen gehuurd en (nog) niet gekocht. Zo komen we bekend met de diverse omgevingen hier op het eiland … en dat is iets dat je niet in 2 weken tijd zult leren. Het beste is om bestaande woningen te kopen. Om iets te bouwen (of herbouwen) hier op het eiland … dat kan een heel spannende onderneming worden. Ik ken stellen hier dat dat hebben gedaan … en de meeste concluderen van ‘nooit meer!‘.

Where Am I?

You are currently browsing the Wonen category at Bananen Eiland.

  • Alles over Madeira